Python | The .NET Blog

CodeAct in Agent Framework: Hoe je de latentie van je agent halveert

Emiliano Montesdeoca — Sat, 25 Apr 2026 00:00:00 +0000

Dit bericht is automatisch vertaald. Voor de originele versie, klik hier.

In elk agentproject is er dat moment waarop je naar de trace kijkt en denkt: “waarom duurt dit zo lang?” Het model werkt goed. De tools doen wat ze moeten doen. Maar er zijn zeven rondes nodig voor een resultaat dat je in één keer kunt berekenen.

Dat is precies het probleem dat CodeAct oplost — en het Agent Framework team heeft zojuist alpha-ondersteuning uitgebracht via het nieuwe pakket agent-framework-hyperlight.

Wat is CodeAct?

Het CodeAct-patroon is elegant eenvoudig: in plaats van het model een lijst tools te geven om één voor één aan te roepen, geef je het één execute_code-tool en laat je het het hele plan uitdrukken als een kort Python-programma.

Aanpak	Tijd	Tokens
Traditioneel	27,81s	6.890
CodeAct	13,23s	2.489
Verbetering	52,4%	63,9%

Beveiliging: Hyperlight Micro-VM’s

Het pakket agent-framework-hyperlight gebruikt Hyperlight micro-VM’s. Elke execute_code-aanroep krijgt zijn eigen verse micro-VM. Opstarten duurt milliseconden. De isolatie is vrijwel gratis.

Je tools blijven op de host draaien. De door het model gegenereerde lijmcode draait in de sandbox. Dat is de juiste verdeling.

Minimale configuratie

from agent_framework import Agent, tool
from agent_framework_hyperlight import HyperlightCodeActProvider

codeact = HyperlightCodeActProvider(
 tools=[get_weather],
 approval_mode="never_require",
)

agent = Agent(
 client=client,
 name="CodeActAgent",
 instructions="You are a helpful assistant.",
 context_providers=[codeact],
)

Wanneer CodeAct gebruiken (en wanneer niet)

Gebruik CodeAct wanneer:

De taak veel kleine tool-aanroepen aan elkaar koppelt (lookups, joins, berekeningen)
Latentie en tokenkosten tellen
Je sterke isolatie wil voor door het model gegenereerde code

Blijf bij traditionele tool-calling wanneer:

De agent slechts één of twee tool-aanroepen per beurt maakt
Elke aanroep bijwerkingen heeft die individueel goedgekeurd moeten worden

Probeer het nu

pip install agent-framework-hyperlight --pre

Lees het volledige bericht op de Agent Framework blog.

Waar Onthoudt uw Agent Dingen? Een Praktische Gids voor Chat-geschiedenis Opslag

Emiliano Montesdeoca — Sat, 25 Apr 2026 00:00:00 +0000

Dit bericht is automatisch vertaald. Klik hier voor de originele versie.

Wanneer u een AI-agent bouwt, besteedt u het grootste deel van uw energie aan het model, de tools en de prompts. De vraag waar de conversatiegeschiedenis leeft lijkt een implementatiedetail — maar het is een van de belangrijkste architectuurbeslissingen die u zult nemen.

Het bepaalt of gebruikers gesprekken kunnen vertakken, antwoorden ongedaan kunnen maken, sessies na een herstart kunnen hervatten en of uw gegevens ooit uw infrastructuur verlaten. Het Agent Framework-team heeft een diepgaande analyse gepubliceerd.

Twee fundamentele patronen

Door de service beheerd: de AI-service slaat de conversatiestatus op. Uw app bewaart een referentie en de service voegt automatisch de relevante geschiedenis toe aan elk verzoek.

Door de client beheerd: uw app behoudt de volledige geschiedenis en stuurt relevante berichten met elk verzoek. De service is stateless. U beheert alles.

Hoe Agent Framework dit abstraheert

AgentSession session = await agent.CreateSessionAsync();
var first = await agent.RunAsync("Mijn naam is Alice.", session);
var second = await agent.RunAsync("Wat is mijn naam?", session);

session = agent.create_session()
first = await agent.run("Mijn naam is Alice.", session=session)
second = await agent.run("Wat is mijn naam?", session=session)

Snelle referentie van providers

Provider	Opslag	Model	Comprimering
OpenAI/Azure Chat Completions	Client	N/A	U
Foundry Agent Service	Service	Lineair	Service
Responses API (standaard)	Service	Vertakkend	Service
Anthropic Claude, Ollama	Client	N/A	U

Hoe te kiezen

Vertakking of “ongedaan maken” nodig? → Responses API door service beheerd
Gegevenssouvereiniteit nodig? → Door client beheerd met database-backend
Eenvoudige chatbot? → Lineair door service beheerd is prima

Lees het volledige bericht voor de volledige beslissingsboom.

azd-hooks in Python, TypeScript en .NET: genoeg van shell-scripts

Emiliano Montesdeoca — Thu, 23 Apr 2026 00:00:00 +0000

Dit bericht is automatisch vertaald. Voor de originele versie, klik hier.

Als je ooit een volledig .NET-project had en toch Bash-scripts moest schrijven voor azd-hooks, dan ken je dat gevoel maar al te goed. Waarom overstappen naar shell-syntax voor een pre-provisioning stap wanneer de rest van het project C# is?

Die frustratie heeft nu een officiële oplossing. De Azure Developer CLI heeft multi-taalondersteuning voor hooks uitgebracht, en het is precies zo goed als het klinkt.

Wat zijn hooks

Hooks zijn scripts die worden uitgevoerd op cruciale momenten in de azd-levenscyclus — voor provisioning, na deployment, en meer. Ze worden gedefinieerd in azure.yaml en maken het mogelijk om aangepaste logica te injecteren zonder de CLI aan te passen.

Voorheen werden alleen Bash en PowerShell ondersteund. Nu kun je Python, JavaScript, TypeScript of .NET gebruiken — en azd regelt de rest automatisch.

Hoe detectie werkt

Wijs de hook naar een bestand en azd leidt de taal af uit de extensie:

hooks:
 preprovision:
 run: ./hooks/setup.py
 postdeploy:
 run: ./hooks/seed.ts
 postprovision:
 run: ./hooks/migrate.cs

Geen extra configuratie nodig. Als de extensie onduidelijk is, kun je kind: python (of de betreffende taal) expliciet toevoegen.

Taalspecifieke details

Python

Plaats een requirements.txt of pyproject.toml naast het script (of in een bovenliggende map). azd maakt automatisch een virtuele omgeving, installeert afhankelijkheden en voert het script uit.

JavaScript en TypeScript

Hetzelfde patroon — een package.json bij het script en azd voert eerst npm install uit. Voor TypeScript wordt npx tsx gebruikt, zonder compilatiestap en zonder tsconfig.json.

.NET

Twee beschikbare modi:

Projectmodus: Als er een .csproj naast het script staat, voert azd automatisch dotnet restore en dotnet build uit.
Single-file modus: Op .NET 10+ kunnen zelfstandige .cs-bestanden direct worden uitgevoerd via dotnet run script.cs. Geen projectbestand vereist.

Executor-specifieke configuratie

Elke taal ondersteunt een optioneel config-blok:

hooks:
 preprovision:
 run: ./hooks/setup.ts
 config:
 packageManager: pnpm
 postprovision:
 run: ./hooks/migrate.cs
 config:
 configuration: Release
 framework: net10.0

Waarom dit belangrijk is voor .NET-ontwikkelaars

Hooks waren de laatste plek in een azd-gebaseerd project die een taalwissel afdwong. Nu kan de volledige deployment pipeline — van applicatiecode tot lifecycle-hooks — in één taal leven. Bestaande .NET-utilities zijn herbruikbaar in hooks, gedeelde bibliotheken kunnen worden gerefereerd en shell-scriptonderhoud is verleden tijd.

Conclusie

Een van die veranderingen die klein lijken maar dagelijks veel wrijving uit de azd-workflow halen. Multi-taalondersteuning voor hooks is nu beschikbaar — bekijk de officiële post voor de volledige documentatie.