VS Code 1.118: Copilot CLI Krijgt Sessienamen, Modelbadges en TypeScript 7.0 Nightly

Emiliano Montesdeoca — Sat, 25 Apr 2026 00:00:00 +0000

Dit bericht is automatisch vertaald. Voor de originele versie, klik hier.

Visual Studio Code 1.118 is een kleinere, gerichte release — voornamelijk Copilot CLI-verbeteringen.

Copilot CLI: Sessies Krijgen Echte Namen

De sessietitel-API’s van de Copilot CLI SDK worden nu gebruikt als bron van waarheid voor sessienamen. In plaats van automatisch gegenereerde labels tonen sessies nu de echte naam uit de SDK.

Sneller Wisselen Tussen Sessies

De Agents-app heeft nu Ctrl+1, Ctrl+2, enz. voor snel wisselen tussen sessies.

Modelbadges in de Chat

Copilot CLI-antwoorden in het chatpaneel tonen nu een modelbadge — je ziet in één oogopslag welk model elk verzoek heeft afgehandeld.

Automatische Modelselectie in Copilot CLI

De automatische modelselectie werkt nu ook in de Copilot CLI-agent.

TypeScript 7.0 Nightly Opt-in

Je kunt nu rechtstreeks vanuit de VS Code-instellingen kiezen voor het testen van TypeScript 7.0-nightlies. TypeScript 7.0 is een grote release (de beta verscheen een paar dagen geleden).

Bekijk de volledige release-opmerkingen.

Native Node.js-addons schrijven in C# met .NET Native AOT

Emiliano Montesdeoca — Tue, 21 Apr 2026 00:00:00 +0000

Dit artikel is automatisch vertaald. Voor de originele Engelse versie, klik hier.

Hier is een scenario dat ik geweldig vind: een team dat werkt aan .NET-tooling had native Node.js-addons geschreven in C++ en gecompileerd via node-gyp. Het werkte. Maar het vereiste Python op elke machine van een ontwikkelaar — een oude versie van Python, let wel — alleen om een pakket te compileren dat niemand in het team ooit rechtstreeks zou aanraken.

Dus stelden ze een heel redelijke vraag: we hebben de .NET SDK al geïnstalleerd, waarom schrijven we überhaupt C++?

Het antwoord was Native AOT, en het resultaat is oprecht elegant. Drew Noakes van het C# Dev Kit-team schreef op hoe ze het aanpakten.

Het basisidee

Een native Node.js-addon is een gedeelde bibliotheek (.dll op Windows, .so op Linux, .dylib op macOS) die Node.js tijdens runtime kan laden. De interface heet N-API — een stabiele, ABI-compatibele C API. N-API maakt niet uit welke taal de bibliotheek heeft geproduceerd, alleen dat die de juiste symbolen exporteert.

.NET Native AOT kan precies dat produceren. Het compileert je C#-code ahead-of-time naar een native gedeelde bibliotheek met willekeurige invoerpunten.

De projectconfiguratie

Het projectbestand is minimaal:

<Project Sdk="Microsoft.NET.Sdk">
 <PropertyGroup>
 <TargetFramework>net10.0</TargetFramework>
 <PublishAot>true</PublishAot>
 <AllowUnsafeBlocks>true</AllowUnsafeBlocks>
 </PropertyGroup>
</Project>

PublishAot vertelt de SDK om een gedeelde bibliotheek te produceren bij dotnet publish.

Het invoerpunt exporteren

Node.js verwacht dat jouw bibliotheek napi_register_module_v1 exporteert. In C# doet [UnmanagedCallersOnly] precies dat:

[UnmanagedCallersOnly(
 EntryPoint = "napi_register_module_v1",
 CallConvs = [typeof(CallConvCdecl)])]
public static nint Init(nint env, nint exports)
{
 Initialize();
 RegisterFunction(env, exports, "readStringValue"u8, &ReadStringValue);
 return exports;
}

Het u8-achtervoegsel produceert een ReadOnlySpan<byte> met een UTF-8 string-literal, rechtstreeks doorgegeven aan N-API zonder enige coderingstoewijzing.

N-API oplossen tegen het hostproces

N-API-functies worden geëxporteerd door node.exe zelf, niet door een aparte bibliotheek. Dus in plaats van ergens tegen te linken, los je ze op tegen het actieve proces bij opstarten:

NativeLibrary.SetDllImportResolver(
 System.Reflection.Assembly.GetExecutingAssembly(),
 ResolveDllImport);

Daarmee werken P/Invoke-declaraties netjes:

[LibraryImport("node", EntryPoint = "napi_create_string_utf8")]
internal static partial Status CreateStringUtf8(
 nint env, ReadOnlySpan<byte> str, nuint length, out nint result);

Aanroepen vanuit TypeScript

dotnet publish produceert jouw platformspecifieke native bibliotheek. Hernoem het naar .node en gebruik het met een standaard require():

const registry = require('./native/win32-x64/RegistryAddon.node') as RegistryAddon;
const sdkPath = registry.readStringValue(
 'SOFTWARE\\dotnet\\Setup\\InstalledVersions\\x64\\sdk',
 'InstallLocation'
);

Dat is het. TypeScript naar C#, geen Python, geen C++.

Samenvatting

Het C# Dev Kit-team verving de overhead van Python/C++ door schone C#-code die iedereen in het team al weet hoe te schrijven en debuggen. Het patroon is niet ingewikkeld zodra je het ziet, en het is een geweldig voorbeeld van Native AOT die een echt probleem oplost dat niet genoeg wordt besproken.

Lees de originele blogpost op het .NET-blog.

VS Code | The .NET Blog