Jednym z najłatwiejszych błędów w tworzeniu agentów jest myślenie, że prompt jest produktem.
Nie jest.
Nowy przewodnik po agent harness i claw od zespołu Microsoft Agent Framework jest wartościowy, ponieważ utrzymuje skupienie na części, która naprawdę decyduje o tym, czy agent jest użyteczny: powłoce wykonawczej wokół modelu.
Obejmuje to:
- narzędzia
- planowanie
- stan sesji
- pamięć
- tryby wykonawcze
- użyteczną konsolę lub interfejs do iteracji
To jest moment, w którym agenci przestają być sprytnymi demami i zaczynają przypominać oprogramowanie.
Wzorzec harness to praktyczne rozwiązanie
Podoba mi się tutaj, jak przystępny jest ten pomysł.
Zaczynasz od klienta czatu.
Następnie owijasz go w harness z instrukcjami i narzędziami.
Następnie uruchamiasz go przez powłokę obsługującą planowanie, zadania, sesje i interakcję strumieniową.
To zdrowy wzorzec, ponieważ wyraźnie rozdziela odpowiedzialności:
- model odpowiada za wnioskowanie
- harness odpowiada za zachowanie wykonawcze
- aplikacja decyduje, które narzędzia i doświadczenia mają znaczenie
To bardzo dobrze pasuje do tego, jak programiści .NET budują systemy
Idea harnessa dobrze odwzorowuje sposób myślenia w .NET.
Zwykle radzimy sobie lepiej, gdy zachowanie wykonawcze jest jawne i komponowalne. Middleware, potoki, opcje, dostawcy i adaptery – wszystko to wydaje się naturalne w tym świecie.
Dlatego uważam, że Agent Framework ma duże szanse na przyjęcie przez programistów .NET. Nie zmusza wszystkich do jednej magicznej abstrakcji. Daje ustrukturyzowane elementy wykonawcze, które można ze sobą połączyć.
Moje zdanie
Najbardziej użyteczną częścią tego wpisu jest przypomnienie, że agenci potrzebują więcej niż dobrego modelu i sprytnego ciągu instrukcji.
Potrzebują powłoki wykonawczej, która zapewnia strukturę, pamięć, dostęp do narzędzi, planowanie i użyteczną pętlę programisty.
To właśnie daje harness.
I szczerze mówiąc, dlatego warto zwrócić uwagę na ten wzorzec.
Oryginalny wpis: Meet your agent harness and claw
