.NET | The .NET Blog

.NET 10 Jest Dostarczany z Ubuntu 26.04 LTS — Co Nowego

Emiliano Montesdeoca — Sat, 25 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten post został automatycznie przetłumaczony. Aby zobaczyć oryginalną wersję, kliknij tutaj.

To dzień Ubuntu LTS. Ubuntu 26.04 (Resolute Raccoon) wyszedł dziś z .NET 10.

Zainstaluj .NET 10 dwoma poleceniami

sudo apt update
sudo apt install dotnet-sdk-10.0

Kontenery: zaktualizuj `-noble` do `-resolute`

sed -i "s/noble/resolute/g" Dockerfile

Native AOT: uruchomienie w 3ms, binarny plik 1,4MB

apt install -y dotnet-sdk-aot-10.0 clang
dotnet publish app.cs
# natywny plik binarny 1,4MB, uruchomienie w 3ms

Dla cloud-native workloadów, gdzie czas zimnego startu ma znaczenie — Functions, kontenery, serverless — prawdziwa zmiana gry.

Potrzebujesz .NET 8 lub 9?

apt install -y software-properties-common
add-apt-repository ppa:dotnet/backports
apt install -y dotnet-sdk-8.0

Pełny post zawiera więcej szczegółów.

Pisanie natywnych dodatków Node.js w C# z .NET Native AOT

Emiliano Montesdeoca — Tue, 21 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten artykuł został przetłumaczony automatycznie. Oryginalną angielską wersję znajdziesz tutaj.

Oto scenariusz, który uwielbiam: zespół pracujący nad narzędziami .NET miał natywne dodatki Node.js napisane w C++ i kompilowane przez node-gyp. Działało. Ale wymagało zainstalowania Pythona na każdej maszynie dewelopera — starej wersji Pythona, nawiasem mówiąc — tylko po to, by skompilować pakiet, którego nikt w zespole nigdy nie dotykał bezpośrednio.

Więc zadali bardzo rozsądne pytanie: mamy już zainstalowany .NET SDK, po co w ogóle piszemy C++?

Odpowiedzią był Native AOT, a wynik jest naprawdę elegancki. Drew Noakes z zespołu C# Dev Kit opisał, jak to zrobili, i uważam, że warto to zrozumieć nawet jeśli nie budujesz rozszerzeń VS Code.

Podstawowy pomysł

Natywny dodatek Node.js to biblioteka współdzielona (.dll na Windows, .so na Linux, .dylib na macOS), którą Node.js może załadować w czasie wykonywania. Interfejs nazywa się N-API — stabilne, zgodne z ABI API języka C. N-API nie obchodzi, w jakim języku wyprodukowano bibliotekę, tylko żeby eksportowała właściwe symbole.

.NET Native AOT może dokładnie to zrobić. Kompiluje kod C# z wyprzedzeniem do natywnej biblioteki współdzielonej z dowolnymi punktami wejścia.

Konfiguracja projektu

Plik projektu jest minimalny:

<Project Sdk="Microsoft.NET.Sdk">
 <PropertyGroup>
 <TargetFramework>net10.0</TargetFramework>
 <PublishAot>true</PublishAot>
 <AllowUnsafeBlocks>true</AllowUnsafeBlocks>
 </PropertyGroup>
</Project>

PublishAot mówi SDK, by przy dotnet publish wygenerował bibliotekę współdzieloną.

Eksportowanie punktu wejścia

Node.js oczekuje, że biblioteka wyeksportuje napi_register_module_v1. W C# robi to [UnmanagedCallersOnly]:

[UnmanagedCallersOnly(
 EntryPoint = "napi_register_module_v1",
 CallConvs = [typeof(CallConvCdecl)])]
public static nint Init(nint env, nint exports)
{
 Initialize();
 RegisterFunction(env, exports, "readStringValue"u8, &ReadStringValue);
 return exports;
}

Sufiks u8 tworzy ReadOnlySpan<byte> z literałem łańcucha UTF-8, przekazywanym bezpośrednio do N-API bez żadnej alokacji kodowania.

Rozwiązywanie N-API względem procesu hosta

Funkcje N-API są eksportowane przez sam node.exe, nie przez osobną bibliotekę. Zamiast linkować do czegoś, rozwiązujesz je względem działającego procesu przy starcie:

NativeLibrary.SetDllImportResolver(
 System.Reflection.Assembly.GetExecutingAssembly(),
 ResolveDllImport);

Z tym deklaracje P/Invoke działają czysto:

[LibraryImport("node", EntryPoint = "napi_create_string_utf8")]
internal static partial Status CreateStringUtf8(
 nint env, ReadOnlySpan<byte> str, nuint length, out nint result);

Wywołanie z TypeScript

dotnet publish produkuje natywną bibliotekę dla twojej platformy. Zmieniasz jej nazwę na .node i używasz ze standardowym require():

const registry = require('./native/win32-x64/RegistryAddon.node') as RegistryAddon;
const sdkPath = registry.readStringValue(
 'SOFTWARE\\dotnet\\Setup\\InstalledVersions\\x64\\sdk',
 'InstallLocation'
);

Tyle. TypeScript do C#, bez Pythona, bez C++.

Podsumowanie

Zespół C# Dev Kit zastąpił narzut Python/C++ czystym kodem C#, który każdy w zespole już umie pisać i debugować. Wzorzec nie jest skomplikowany po tym, jak się go zobaczy, i jest świetnym przykładem Native AOT rozwiązującego realny problem.

Przeczytaj oryginalny wpis na blogu .NET.

Umiejętności agentów w .NET stały się naprawdę elastyczne

Emiliano Montesdeoca — Tue, 14 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten post został automatycznie przetłumaczony. Aby przejść do oryginału, kliknij tutaj.

Jeśli budujesz agenty z Microsoft Agent Framework, znasz schemat: definiujesz umiejętności, podłączasz je do dostawcy i pozwalasz agentowi zdecydować, którą wywołać. Co nowego to sposób tworzenia tych umiejętności — a skok elastyczności jest znaczący.

Najnowsza aktualizacja wprowadza trzy odmienne wzorce tworzenia umiejętności agentów: oparty na plikach, oparty na klasach i zdefiniowany w kodzie inline. Wszystkie trzy podłączają się do jednego AgentSkillsProviderBuilder, co oznacza, że możesz je mieszać i dopasowywać bez żadnej logiki routingu ani specjalnego kodu spinającego. Przeprowadzę cię przez każdy z nich i kiedy po który sięgać.

Umiejętności oparte na plikach: punkt startowy

Umiejętności oparte na plikach to dokładnie to, na co wskazuje nazwa — katalog na dysku z plikiem SKILL.md, opcjonalnymi skryptami i dokumentami referencyjnymi. Pomyśl o tym jako o najprostszym sposobie na danie agentowi nowych możliwości:

skills/
└── onboarding-guide/
├── SKILL.md
├── scripts/
│ └── check-provisioning.py
└── references/
└── onboarding-checklist.md

Metadane w SKILL.md deklarują nazwę i opis umiejętności, a sekcja instrukcji mówi agentowi, jak używać skryptów i referencji:

---
name: onboarding-guide
description: >-
 Walk new hires through their first-week setup checklist.
---

## Instructions

1. Ask for the employee's name and start date.
2. Run `scripts/check-provisioning.py` to verify accounts.
3. Walk through `references/onboarding-checklist.md`.
4. Follow up on incomplete items.

Następnie podłączasz to za pomocą SubprocessScriptRunner.RunAsync do wykonania skryptów:

var skillsProvider = new AgentSkillsProvider(
 Path.Combine(AppContext.BaseDirectory, "skills"),
 SubprocessScriptRunner.RunAsync);

AIAgent agent = new AzureOpenAIClient(new Uri(endpoint), new DefaultAzureCredential())
 .GetResponsesClient()
 .AsAIAgent(new ChatClientAgentOptions
 {
 Name = "HRAgent",
 ChatOptions = new() { Instructions = "You are a helpful HR assistant." },
 AIContextProviders = [skillsProvider],
 },
 model: deploymentName);

Agent automatycznie wykrywa umiejętność i wywołuje skrypt sprawdzania uprawnień, gdy jest to potrzebne. Czyste i proste.

Umiejętności oparte na klasach: dostarcz przez NuGet

Tu robi się interesująco dla zespołów. Umiejętności oparte na klasach dziedziczą z AgentClassSkill<T> i używają atrybutów takich jak [AgentSkillResource] i [AgentSkillScript], dzięki czemu framework odkrywa wszystko przez refleksję:

public sealed class BenefitsEnrollmentSkill : AgentClassSkill<BenefitsEnrollmentSkill>
{
 public override AgentSkillFrontmatter Frontmatter { get; } = new(
 "benefits-enrollment",
 "Enroll an employee in health, dental, or vision plans.");

 protected override string Instructions => """
 1. Read the available-plans resource.
 2. Confirm the plan the employee wants.
 3. Use the enroll script to complete enrollment.
 """;

 [AgentSkillResource("available-plans")]
 [Description("Plan options with monthly pricing.")]
 public string AvailablePlans => """
 ## Available Plans (2026)
 - Health: Basic HMO ($0/month), Premium PPO ($45/month)
 - Dental: Standard ($12/month), Enhanced ($25/month)
 - Vision: Basic ($8/month)
 """;

 [AgentSkillScript("enroll")]
 [Description("Enrolls employee in the specified benefit plan.")]
 private static string Enroll(string employeeId, string planCode)
 {
 bool success = HrClient.EnrollInPlan(employeeId, planCode);
 return JsonSerializer.Serialize(new { success, employeeId, planCode });
 }
}

Piękno polega na tym, że zespół może spakować to jako pakiet NuGet. Dodajesz go do projektu, wrzucasz do buildera i działa obok umiejętności opartych na plikach bez żadnej koordynacji:

var skillsProvider = new AgentSkillsProviderBuilder()
 .UseFileSkill(Path.Combine(AppContext.BaseDirectory, "skills"))
 .UseSkill(new BenefitsEnrollmentSkill())
 .UseFileScriptRunner(SubprocessScriptRunner.RunAsync)
 .Build();

Obie umiejętności pojawiają się w prompcie systemowym agenta. Agent decyduje, którą użyć na podstawie rozmowy — bez kodu routingu.

Umiejętności inline: szybki pomost

Znasz ten moment, gdy inny zespół buduje dokładnie tę umiejętność, której potrzebujesz, ale nie wyda jej przez sprint? AgentInlineSkill to twój pomost:

var timeOffSkill = new AgentInlineSkill(
 name: "time-off-balance",
 description: "Calculate remaining vacation and sick days.",
 instructions: """
 1. Ask for the employee ID if not provided.
 2. Use calculate-balance to get the remaining balance.
 3. Present used and remaining days clearly.
 """)
 .AddScript("calculate-balance", (string employeeId, string leaveType) =>
 {
 int totalDays = HrDatabase.GetAnnualAllowance(employeeId, leaveType);
 int daysUsed = HrDatabase.GetDaysUsed(employeeId, leaveType);
 int remaining = totalDays - daysUsed;
 return JsonSerializer.Serialize(new { employeeId, leaveType, totalDays, daysUsed, remaining });
 });

Dodajesz ją do buildera tak samo jak pozostałe:

var skillsProvider = new AgentSkillsProviderBuilder()
 .UseFileSkill(Path.Combine(AppContext.BaseDirectory, "skills"))
 .UseSkill(new BenefitsEnrollmentSkill())
 .UseSkill(timeOffSkill)
 .UseFileScriptRunner(SubprocessScriptRunner.RunAsync)
 .Build();

Gdy pakiet NuGet w końcu się pojawi, wymieniasz umiejętność inline na opartą na klasach. Agent nie zna różnicy.

Ale umiejętności inline nie są tylko dla pomostów. Są też właściwym wyborem, gdy musisz dynamicznie generować umiejętności w czasie działania — pomyśl jedna umiejętność na jednostkę biznesową ładowaną z konfiguracji — albo gdy skrypt musi zamykać się na lokalnym stanie, który nie należy do kontenera DI.

Zatwierdzanie skryptów: człowiek w pętli

Dla nas, programistów .NET, budujących agenty produkcyjne, to jest część, która naprawdę odblokowuje rozmowy o wdrożeniu. Niektóre skrypty mają realne konsekwencje — rejestrowanie kogoś w świadczeniach, zapytania do infrastruktury produkcyjnej. Włącz UseScriptApproval i agent wstrzymuje się przed wykonaniem jakiegokolwiek skryptu:

var skillsProvider = new AgentSkillsProviderBuilder()
 .UseFileSkill(Path.Combine(AppContext.BaseDirectory, "skills"))
 .UseSkill(new BenefitsEnrollmentSkill())
 .UseSkill(timeOffSkill)
 .UseFileScriptRunner(SubprocessScriptRunner.RunAsync)
 .UseScriptApproval(true)
 .Build();

Gdy agent chce uruchomić skrypt, zamiast tego zwraca żądanie zatwierdzenia. Twoja aplikacja zbiera decyzję — zatwierdź lub odrzuć — i agent kontynuuje odpowiednio. W regulowanych środowiskach to jest różnica między “możemy to wdrożyć” a “dział prawny mówi nie”.

Dlaczego ta kombinacja ma znaczenie

Prawdziwa moc nie leży w żadnym pojedynczym wzorcu tworzenia — to w kompozycji. Możesz:

Zacząć mało z umiejętnością opartą na plikach, iterować instrukcje i dostarczyć bez pisania C#
Dostarczać umiejętności wielokrotnego użytku jako pakiety NuGet, które inne zespoły mogą dodać jedną linijką
Pomost luk z umiejętnościami inline, gdy potrzebujesz czegoś teraz
Filtrować współdzielone katalogi umiejętności za pomocą predykatów, by agent ładował tylko to, co powinien
Dodawać nadzór ludzki dla skryptów dotykających systemów produkcyjnych

Wszystko to komponuje się przez AgentSkillsProviderBuilder. Żadnego specjalnego routingu, żadnej logiki warunkowej, żadnych sprawdzeń typów umiejętności.

Podsumowanie

Umiejętności agentów w .NET mają teraz naprawdę elastyczny model tworzenia. Czy jesteś samotnym programistą szkicującym prototyp z umiejętnościami opartymi na plikach, czy zespołem enterprise dostarczającym spakowane możliwości przez NuGet — wzorce się dopasowują. A mechanizm zatwierdzania skryptów sprawia, że jest gotowe do produkcji dla środowisk, gdzie potrzebujesz tego ludzkiego punktu kontrolnego.

Sprawdź oryginalne ogłoszenie po pełny przewodnik, dokumentację Agent Skills na Microsoft Learn i przykłady .NET na GitHub, by zacząć pracę.

.NET | The .NET Blog

.NET 10 Jest Dostarczany z Ubuntu 26.04 LTS — Co Nowego

Zainstaluj .NET 10 dwoma poleceniami

Kontenery: zaktualizuj -noble do -resolute

Native AOT: uruchomienie w 3ms, binarny plik 1,4MB

Potrzebujesz .NET 8 lub 9?

Pisanie natywnych dodatków Node.js w C# z .NET Native AOT

Podstawowy pomysł

Konfiguracja projektu

Eksportowanie punktu wejścia

Rozwiązywanie N-API względem procesu hosta

Wywołanie z TypeScript

Podsumowanie

Umiejętności agentów w .NET stały się naprawdę elastyczne

Umiejętności oparte na plikach: punkt startowy

Umiejętności oparte na klasach: dostarcz przez NuGet

Umiejętności inline: szybki pomost

Zatwierdzanie skryptów: człowiek w pętli

Dlaczego ta kombinacja ma znaczenie

Podsumowanie

Kontenery: zaktualizuj `-noble` do `-resolute`