Dotnet | The .NET Blog

Hooki azd w Python, TypeScript i .NET: koniec ze skryptami shell

Emiliano Montesdeoca — Thu, 23 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten artykuł został przetłumaczony automatycznie. Aby zobaczyć oryginalną wersję, kliknij tutaj.

Jeśli kiedykolwiek miałeś projekt w całości napisany w .NET i mimo to musiałeś pisać skrypty Bash dla hooków azd — znasz ten ból. Po co przełączać się na składnię shell w kroku pre-provisioning, skoro reszta projektu to C#?

Ta frustracja ma teraz oficjalne rozwiązanie. Azure Developer CLI właśnie wprowadził obsługę wielu języków dla hooków, i jest dokładnie tak dobre, jak brzmi.

Czym są hooki

Hooki to skrypty wykonywane w kluczowych punktach cyklu życia azd — przed provisioningiem, po deploymencie i nie tylko. Definiuje się je w azure.yaml i pozwalają na wstrzyknięcie własnej logiki bez modyfikowania CLI.

Wcześniej obsługiwane były tylko Bash i PowerShell. Teraz można używać Pythona, JavaScript, TypeScript lub .NET — resztą zajmuje się azd automatycznie.

Jak działa wykrywanie

Wystarczy wskazać hook na plik, a azd wywnioskuje język z rozszerzenia:

hooks:
 preprovision:
 run: ./hooks/setup.py
 postdeploy:
 run: ./hooks/seed.ts
 postprovision:
 run: ./hooks/migrate.cs

Bez dodatkowej konfiguracji. Jeśli rozszerzenie jest niejednoznaczne, można jawnie podać kind: python (lub odpowiedni język).

Ważne szczegóły według języka

Python

Umieść requirements.txt lub pyproject.toml obok skryptu (lub w dowolnym katalogu nadrzędnym). azd automatycznie tworzy środowisko wirtualne, instaluje zależności i uruchamia skrypt.

JavaScript i TypeScript

Ten sam wzorzec — package.json blisko skryptu, a azd najpierw wykona npm install. Dla TypeScript używa npx tsx bez etapu kompilacji i bez tsconfig.json.

.NET

Dwa dostępne tryby:

Tryb projektu: jeśli obok skryptu jest .csproj, azd automatycznie uruchamia dotnet restore i dotnet build.
Tryb single-file: na .NET 10+ samodzielne pliki .cs uruchamiają się bezpośrednio przez dotnet run script.cs. Plik projektu nie jest wymagany.

Konfiguracja dla konkretnego executora

Każdy język obsługuje opcjonalny blok config:

hooks:
 preprovision:
 run: ./hooks/setup.ts
 config:
 packageManager: pnpm
 postprovision:
 run: ./hooks/migrate.cs
 config:
 configuration: Release
 framework: net10.0

Dlaczego to ważne dla programistów .NET

Hooki były ostatnim miejscem w projekcie opartym na azd, które wymuszało zmianę języka. Teraz cały pipeline deploymentu — od kodu aplikacji po hooki cyklu życia — może żyć w jednym języku. Można ponownie wykorzystywać istniejące narzędzia .NET w hookach, referencować współdzielone biblioteki i porzucić utrzymywanie skryptów shell.

Podsumowanie

Jedna z tych zmian, które wydają się drobne, ale naprawdę redukują codzienne tarcia w pracy z azd. Obsługa wielu języków dla hooków jest dostępna teraz — pełna dokumentacja w oficjalnym poście.

Windows App Dev CLI v0.3: F5 z terminala i UI Automation dla agentów

Emiliano Montesdeoca — Thu, 23 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten artykuł został przetłumaczony automatycznie. Aby zobaczyć oryginał, kliknij tutaj.

Doświadczenie F5 w Visual Studio jest świetne. Ale otwieranie VS tylko po to, żeby uruchomić i debugować zapakowaną aplikację Windows — czy to w potoku CI, zautomatyzowanym workflowie, czy gdy agent AI wykonuje testy — to zbędny narzut.

Windows App Development CLI v0.3 właśnie wyszło i rozwiązuje ten problem bezpośrednio dzięki dwóm głównym funkcjom: winapp run i winapp ui.

winapp run: F5 z dowolnego miejsca

winapp run przyjmuje folder niezapakowanej aplikacji i manifest, wykonując wszystko, co VS robi przy uruchamianiu debugowania: rejestruje luźny pakiet, uruchamia aplikację i zachowuje LocalState między ponownymi deploymentami.

# Zbuduj aplikację, a następnie uruchom ją jako zapakowaną aplikację
winapp run ./bin/Debug

Działa dla WinUI, WPF, WinForms, Console, Avalonia i innych. Tryby są zaprojektowane zarówno dla deweloperów, jak i zautomatyzowanych workflowów:

--detach: Uruchamia i natychmiast zwraca kontrolę do terminala. Idealny dla CI.
--unregister-on-exit: Usuwa zarejestrowany pakiet przy zamknięciu aplikacji.
--debug-output: Przechwytuje komunikaty OutputDebugString i wyjątki w czasie rzeczywistym.

Nowy pakiet NuGet: dotnet run dla zapakowanych aplikacji

Dla deweloperów .NET jest nowy pakiet NuGet: Microsoft.Windows.SDK.BuildTools.WinApp. Po instalacji dotnet run obsługuje cały inner loop: budowanie, przygotowanie pakietu loose-layout, rejestrację w Windows i uruchomienie — wszystko w jednym kroku.

winapp init
# lub
dotnet add package Microsoft.Windows.SDK.BuildTools.WinApp

winapp ui: UI Automation z wiersza poleceń

To funkcja otwierająca scenariusze agentyczne. winapp ui zapewnia pełny dostęp UI Automation do dowolnej działającej aplikacji Windows — WPF, WinForms, Win32, Electron, WinUI3 — bezpośrednio z terminala.

Co można robić:

Wylistować wszystkie okna najwyższego poziomu
Nawigować po pełnym drzewie UI Automation dowolnego okna
Wyszukiwać elementy po nazwie, typie lub ID automatyzacji
Klikać, wywoływać i ustawiać wartości
Robić zrzuty ekranu
Czekać na pojawienie się elementów — idealne do synchronizacji testów

Połączenie winapp ui z winapp run daje kompletny workflow build → uruchomienie → weryfikacja z terminala. Agent może uruchomić aplikację, sprawdzić stan UI, programowo z nią interagować i zwalidować wynik.

Inne nowości

winapp unregister: Usuwa sideloadowany pakiet po zakończeniu pracy.
winapp manifest add-alias: Dodaje alias do uruchamiania aplikacji po nazwie z terminala.
Uzupełnianie tabulatorem: Jedno polecenie do skonfigurowania uzupełniania w PowerShell.

Jak zdobyć

winget install Microsoft.WinAppCli
# lub
npm install -g @microsoft/winappcli

CLI jest w publicznym podglądzie. Pełna dokumentacja dostępna w repozytorium GitHub, a wszystkie szczegóły w oryginalnym ogłoszeniu.

Przestań Pilnować Terminala: Tryb Odłączony Aspire Zmienia Przepływ Pracy

Emiliano Montesdeoca — Fri, 17 Apr 2026 00:00:00 +0000

Za każdym razem gdy uruchamiasz Aspire AppHost, twój terminal znika. Zablokowany. Zajęty do Ctrl+C. Chcesz uruchomić szybkie polecenie? Nowa karta. Sprawdzić logi? Kolejna karta. To małe tarcie szybko się kumuluje.

Aspire 13.2 to naprawia. James Newton-King opisał wszystkie szczegóły, i szczerze, to jedna z tych funkcji, która natychmiast zmienia sposób pracy.

Tryb odłączony: jedno polecenie, terminal wraca

aspire start

To skrót dla aspire run --detach. Twój AppHost uruchamia się w tle i natychmiast odzyskujesz terminal.

Zarządzanie tym, co działa

Uruchamianie w tle jest przydatne tylko wtedy, gdy możesz faktycznie zarządzać tym, co jest uruchomione. Aspire 13.2 dostarcza pełny zestaw poleceń CLI:

# Lista wszystkich działających AppHostów
aspire ps

# Sprawdź stan konkretnego AppHosta
aspire describe

# Strumieniuj logi z działającego AppHosta
aspire logs

# Zatrzymaj konkretny AppHost
aspire stop

Połącz z trybem izolowanym

Tryb odłączony naturalnie łączy się z trybem izolowanym:

aspire start --isolated
aspire start --isolated

Każda instancja otrzymuje losowe porty, oddzielne sekrety i własny cykl życia.

Dlaczego to jest ogromne dla agentów kodowania

Agent kodujący w twoim terminalu może teraz:

Uruchomić aplikację z aspire start
Zapytać o jej stan za pomocą aspire describe
Sprawdzić logi aspire logs w celu diagnozy problemów
Zatrzymać ją aspire stop po zakończeniu

Uruchomienie aspire agent init konfiguruje plik umiejętności Aspire, który uczy agentów tych poleceń.

Podsumowanie

Tryb odłączony to ulepszenie przepływu pracy ukryte jako prosta flaga. Przeczytaj pełny post i pobierz Aspire 13.2 z aspire update --self.

Grupowanie Pinezek W Końcu Trafia do .NET MAUI Maps — Jedna Właściwość, Zero Bólu

Emiliano Montesdeoca — Thu, 16 Apr 2026 00:00:00 +0000

Znasz ten moment, gdy ładujesz mapę ze stu pinezkami i całość zamienia się w nieczytelną masę? To było doświadczenie .NET MAUI Maps — do teraz.

David Ortinau właśnie ogłosił, że .NET MAUI 11 Preview 3 dostarcza grupowanie pinezek po wyjęciu z pudełka.

Jedna właściwość do rządzenia wszystkimi

<maps:Map IsClusteringEnabled="True" />

Tyle. Pobliskie pinezki są grupowane w klastry z odznaką liczby.

Niezależne grupy klastrów

Właściwość ClusteringIdentifier pozwala oddzielić pinezki na niezależne grupy:

map.Pins.Add(new Pin
{
 Label = "Pike Place Coffee",
 Location = new Location(47.6097, -122.3331),
 ClusteringIdentifier = "coffee"
});

Obsługa dotknięcia klastra

map.ClusterClicked += async (sender, e) =>
{
 string names = string.Join("\n", e.Pins.Select(p => p.Label));
 await DisplayAlert($"Cluster ({e.Pins.Count} pins)", names, "OK");
};

Zacznij

Zainstaluj .NET 11 Preview 3 i zaktualizuj obciążenie .NET MAUI. Przykład Maps zawiera nową stronę Clustering.

.NET Kwiecień 2026 Serwisowanie — Poprawki Bezpieczeństwa, Które Powinieneś Zastosować Dziś

Emiliano Montesdeoca — Wed, 15 Apr 2026 00:00:00 +0000

Aktualizacje serwisowe z kwietnia 2026 dla .NET i .NET Framework są dostępne, i ta zawiera poprawki bezpieczeństwa, które będziesz chciał zastosować wkrótce. Sześć CVE załatanych, w tym dwie luki zdalnego wykonania kodu (RCE).

Co zostało załatane

CVE	Typ	Dotyczy
CVE-2026-26171	Obejście funkcji bezpieczeństwa	.NET 10, 9, 8 + .NET Framework
CVE-2026-32178	Zdalne wykonanie kodu	.NET 10, 9, 8 + .NET Framework
CVE-2026-33116	Zdalne wykonanie kodu	.NET 10, 9, 8
CVE-2026-32203	Odmowa usługi	.NET 10, 9, 8 + .NET Framework
CVE-2026-23666	Odmowa usługi	.NET Framework 3.0–4.8.1
CVE-2026-32226	Odmowa usługi	.NET Framework 2.0–4.8.1

Zaktualizowane wersje

.NET 10: 10.0.6
.NET 9: 9.0.15
.NET 8: 8.0.26

Co zrobić

Zaktualizuj swoje projekty i pipeline’y CI/CD do najnowszych wersji. Dwie luki RCE to nie jest coś, co się odkłada.

Azure MCP Server 2.0 Właśnie Wylądował — Samodzielnie Hostowana Agentic Cloud Automation Jest Tutaj

Emiliano Montesdeoca — Sat, 11 Apr 2026 00:00:00 +0000

Jeśli ostatnio budowałeś cokolwiek z MCP i Azure, pewnie wiesz, że lokalne doświadczenie działa dobrze. Ale gdy musisz udostępnić tę konfigurację całemu zespołowi? Tam rzeczy się komplikowały.

Już nie. Azure MCP Server osiągnął stabilną wersję 2.0, a główna funkcja to dokładnie to, o co prosiły zespoły enterprise: obsługa samodzielnie hostowanego zdalnego serwera MCP.

Co to jest Azure MCP Server?

Azure MCP Server implementuje specyfikację Model Context Protocol i ujawnia możliwości Azure jako ustrukturyzowane, odkrywalne narzędzia. Liczby mówią same za siebie: 276 narzędzi MCP w 57 usługach Azure.

Wielka sprawa: samodzielnie hostowane zdalne wdrożenia

W prawdziwym scenariuszu zespołowym potrzebujesz:

Wspólny dostęp dla deweloperów i wewnętrznych systemów agentów
Scentralizowana konfiguracja
Granice sieci i polityk enterprise
Integracja z pipeline’ami CI/CD

Azure MCP Server 2.0 rozwiązuje to wszystko. Do autoryzacji masz dwie opcje:

Managed Identity — przy pracy z Microsoft Foundry
Przepływ On-Behalf-Of (OBO) — delegacja OpenID Connect z rzeczywistymi uprawnieniami użytkownika

Wzmocnienie bezpieczeństwa

Wersja 2.0 dodaje silniejszą walidację punktów końcowych, ochronę przed wzorcami injection i ściślejsze kontrole izolacji.

Pierwsze kroki

GitHub Repo — kod źródłowy, dokumenty
Docker Image — wdrożenie w kontenerze
Rozszerzenie VS Code — integracja IDE
Przewodnik self-hosting — flagowa funkcja 2.0

.NET Aspire 13.2 Chce Być Najlepszym Przyjacielem Twojego Agenta AI

Emiliano Montesdeoca — Fri, 10 Apr 2026 00:00:00 +0000

Znasz ten moment, kiedy twój agent kodowania AI pisze świetny kod, ekscytujesz się, a potem wszystko się sypie, kiedy próbuje to uruchomić? Konflikty portów, phantom processes, złe zmienne środowiskowe — nagle agent spala tokeny na rozwiązywanie problemów ze startem zamiast budować funkcje.

Zespół Aspire opublikował bardzo przemyślany post dokładnie o tym problemie, a ich odpowiedź jest przekonująca: Aspire 13.2 jest zaprojektowany nie tylko dla ludzi, ale dla agentów AI.

Aspire jako infrastruktura agentów

Oto co Aspire 13.2 wnosi do stołu agentic development:

Cały stos w typowanym kodzie. AppHost definiuje pełną topologię — w kompilowanym TypeScript lub C#:

import { createBuilder } from './.modules/aspire.js';

const builder = await createBuilder();

const postgres = await builder.addPostgres("pg").addDatabase("catalog");
const cache = await builder.addRedis("cache");

const api = await builder
 .addNodeApp("api", "./api", "src/index.ts")
 .withHttpEndpoint({ env: "PORT" })
 .withReference(postgres)
 .withReference(cache);

await builder
 .addViteApp("frontend", "./frontend")
 .withReference(api)
 .waitFor(api);

await builder.build().run();

Jedno polecenie do wszystkiego. Zamiast żonglowania docker compose up, npm run dev i skryptami startowymi bazy danych — wszystko to po prostu aspire start.

Izolowany tryb dla równoległych agentów. Z --isolated, każde uruchomienie Aspire dostaje własne losowe porty i oddzielne sekrety użytkownika.

Oczy agenta przez telemetrię. CLI Aspire eksponuje pełne dane OpenTelemetry podczas developmentu — ślady, metryki, ustrukturyzowane logi.

Analogia do kul w kręglach

Zespół Aspire używa świetnej analogii: pomyśl o Aspire jak o odbojnikach toru do kręgli dla agentów AI. Jeśli agent nie jest doskonały (a nie będzie), odbojniki nie pozwolą mu rzucać na rynsztok.

Podsumowanie

Aspire 13.2 to nie tylko framework dla aplikacji rozproszonych — staje się niezbędną infrastrukturą agentów. Przeczytaj pełny post od zespołu Aspire.

Aplikacje MCP Dostają Fluent API — Buduj Bogate UI Narzędzi AI w .NET w Trzech Krokach

Emiliano Montesdeoca — Fri, 10 Apr 2026 00:00:00 +0000

Narzędzia MCP świetnie nadają się do dawania agentom AI możliwości. Ale co jeśli Twoje narzędzie musi coś pokazać użytkownikowi?

Lilian Kasem z zespołu Azure SDK przedstawiła nowe płynne API konfiguracji.

Płynne API w trzech krokach

Krok 1: Zdefiniuj swoją funkcję:

[Function(nameof(HelloApp))]
public string HelloApp(
 [McpToolTrigger("HelloApp", "A simple MCP App that says hello.")]
 ToolInvocationContext context)
{
 return "Hello from app";
}

Krok 2: Promuj ją do aplikacji MCP:

builder.ConfigureMcpTool("HelloApp")
 .AsMcpApp(app => app
 .WithView("assets/hello-app.html")
 .WithTitle("Hello App")
 .WithPermissions(McpAppPermissions.ClipboardWrite | McpAppPermissions.ClipboardRead)
 .WithCsp(csp =>
 {
 csp.AllowBaseUri("https://www.microsoft.com")
 .ConnectTo("https://www.microsoft.com");
 }));

Krok 3: Dodaj swój widok HTML.

Dodaj pakiet:

dotnet add package Microsoft.Azure.Functions.Worker.Extensions.Mcp --version 1.5.0-preview.1

Przeczytaj pełny post.

Ocena Modernizacji GitHub Copilot To Najlepsze Narzędzie Migracji, Którego Jeszcze Nie Używasz

Emiliano Montesdeoca — Fri, 10 Apr 2026 00:00:00 +0000

Migrowanie starszej aplikacji .NET Framework do nowoczesnego .NET to jedno z tych zadań, które wszyscy wiedzą, że powinni wykonać, ale nikt nie chce zaczynać.

Jeffrey Fritz właśnie opublikował dogłębną analizę oceny modernizacji GitHub Copilot.

To nie jest tylko silnik sugestii kodu

Rozszerzenie VS Code podąża za modelem Oceń → Planuj → Wykonaj. Faza oceny analizuje całą bazę kodu i produkuje ustrukturyzowany dokument, który wszystko przechwytuje.

Ocena jest przechowywana pod .github/modernize/assessment/. Każde uruchomienie produkuje niezależny raport.

Dwa sposoby na start

Zalecana ocena — szybka ścieżka. Wybierz z kuratorowanych domenach (Java/.NET Upgrade, Cloud Readiness, Security).

Niestandardowa ocena — ścieżka ukierunkowana. Skonfiguruj dokładnie co analizować: docelowe obliczenia (App Service, AKS, Container Apps), docelowy system operacyjny, analiza konteneryzacji.

Podział problemów jest wykonalny

Każdy problem ma poziom krytyczności:

Obowiązkowy — musi być naprawiony lub migracja się nie powiedzie
Potencjalny — może wpłynąć na migrację, wymaga ludzkiego osądu
Opcjonalny — zalecane ulepszenia, nie blokuje migracji

Moje zdanie

Jeśli masz starsze aplikacje .NET Framework, to jest najlepsze narzędzie do rozpoczęcia. Sam dokument oceny jest wart poświęconego czasu.

Przeczytaj pełny przewodnik i pobierz rozszerzenie VS Code.

Połącz Swoje Serwery MCP na Azure Functions z Agentami Foundry — Oto Jak

Emiliano Montesdeoca — Fri, 10 Apr 2026 00:00:00 +0000

Jest jedna rzecz, którą kocham w ekosystemie MCP: budujesz swój serwer raz i działa wszędzie.

Lily Ma z Azure SDK team opublikowała praktyczny przewodnik dotyczący łączenia serwerów MCP wdrożonych na Azure Functions z agentami Microsoft Foundry.

Dlaczego ta kombinacja ma sens

Azure Functions daje ci skalowalną infrastrukturę, wbudowane uwierzytelnianie i bezserwerowe rozliczenia. Microsoft Foundry daje ci agentów AI, którzy mogą rozumować i działać. Połączenie obu oznacza, że twoje narzędzia stają się możliwościami agentów AI.

Opcje uwierzytelniania

Metoda	Przypadek użycia
Key-based	Programowanie lub serwery bez Entra auth
Microsoft Entra	Produkcja z zarządzanymi tożsamościami
OAuth identity passthrough	Produkcja z kontekstem użytkownika
Nieuwierzytelnione	Dev/testowanie lub dane publiczne

Konfiguracja

Wdróż serwer MCP na Azure Functions — próbki dla .NET
Włącz wbudowane uwierzytelnianie MCP
Pobierz URL endpoint — https://<FUNCTION_APP_NAME>.azurewebsites.net/runtime/webhooks/mcp
Dodaj serwer MCP jako narzędzie w Foundry

Przeczytaj pełny przewodnik.

Tryb Izolowany Aspire Rozwiązuje Problem Konfliktów Portów w Równoległym Programowaniu

Emiliano Montesdeoca — Fri, 10 Apr 2026 00:00:00 +0000

Jeśli próbowałeś uruchomić dwie instancje tego samego projektu jednocześnie, znasz ten ból. Port 8080 jest już zajęty.

Aspire 13.2 naprawia to jedną flagą. James Newton-King opisał pełne szczegóły.

Rozwiązanie: `--isolated`

aspire run --isolated

Każde uruchomienie dostaje:

Losowe porty — brak kolizji między instancjami
Izolowane sekrety użytkownika — ciągi połączeń i klucze API zostają oddzielne dla każdej instancji

Prawdziwe scenariusze gdzie to błyszczy

Wiele checkoutów:

# Terminal 1
cd ~/projects/my-app-feature
aspire run --isolated

# Terminal 2
cd ~/projects/my-app-bugfix
aspire run --isolated

Oba działają bez konfliktów.

Agenty w tle w VS Code. Gdy agent w tle Copilot Chat tworzy git worktree, tryb izolowany zapewnia, że obie instancje po prostu działają.

Jak to działa pod maską

Gdy przekażesz --isolated, CLI generuje unikalny identyfikator instancji dla uruchomienia, który napędza randomizację portów i izolację sekretów.

Podsumowanie

Tryb izolowany to mała funkcja, która rozwiązuje prawdziwy, coraz bardziej powszechny problem. Zdobądź 13.2 z aspire update --self.

C# 15 Dostaje Typy Unii — I Są Dokładnie Tym, O Co Prosiliśmy

Emiliano Montesdeoca — Sun, 05 Apr 2026 00:00:00 +0000

Na to czekałem. C# 15 wprowadza słowo kluczowe union — właściwe dyskryminowane unie z wyczerpującym dopasowaniem wzorców egzekwowanym przez kompilator.

Bill Wagner opublikował głębokie omówienie.

Problem rozwiązywany przez unie

Przed C# 15, zwracanie “jednego z kilku możliwych typów” było zawsze kompromisem. Nigdy nie dostawałeś tego, czego naprawdę chcesz: zamkniętego zbioru typów, gdzie kompilator gwarantuje, że obsłużyłeś każdy przypadek.

Składnia jest pięknie prosta

public record class Cat(string Name);
public record class Dog(string Name);
public record class Bird(string Name);

public union Pet(Cat, Dog, Bird);

A oto magia — kompilator egzekwuje wyczerpujące dopasowanie:

string name = pet switch
{
 Dog d => d.Name,
 Cat c => c.Name,
 Bird b => b.Name,
};

Nie potrzeba _. Jeśli później dodasz czwarty typ do unii, każde wyrażenie switch, które go nie obsługuje, generuje ostrzeżenie.

Zastosowanie praktyczne

public union ApiResult<T>(T, ApiError, ValidationFailure);

Teraz każdy konsument jest zmuszony obsłużyć sukces, błąd i niepowodzenie walidacji.

Wypróbuj już dziś

Typy unii są dostępne w .NET 11 Preview 2. Sprawdź pełną dokumentację.

Aspire 13.2 Dostarcza CLI do Dokumentacji — i Twój Agent AI Też Może Go Używać

Emiliano Montesdeoca — Sat, 04 Apr 2026 00:00:00 +0000

Znasz ten moment, kiedy siedzisz głęboko w Aspire AppHost, łączysz integracje i musisz sprawdzić dokładnie, jakich parametrów oczekuje integracja Redis? Alt-tab do przeglądarki, szukasz na aspire.dev. Kontekst utracony.

Aspire 13.2 właśnie dostarczył rozwiązanie. CLI aspire docs pozwala wyszukiwać, przeglądać i czytać oficjalną dokumentację Aspire bezpośrednio z terminala.

Trzy polecenia, zero kart przeglądarki

# Lista wszystkich dokumentów
aspire docs list

# Szukaj tematu
aspire docs search "redis"

# Przeczytaj pełną stronę
aspire docs get redis-integration

# Tylko jedna sekcja
aspire docs get redis-integration --section "Add Redis resource"

Kąt agentów AI

To samo sprawia, że jest to interesujące dla deweloperów budujących z narzędziami AI. Te same polecenia aspire docs działają jako narzędzia dla agentów AI.

Zamiast halucynować Aspire API na podstawie przestarzałych danych treningowych, agent może wywołać aspire docs search "postgres", znaleźć oficjalne dokumenty integracji i przeczytać właściwą stronę.

Podsumowanie

aspire docs to mała funkcja, która czysto rozwiązuje prawdziwy problem. Zobacz deep dive Davida Pine’a.

Microsoft Agent Framework osiąga wersję 1.0 — co naprawdę ważne dla programistów .NET

Emiliano Montesdeoca — Fri, 03 Apr 2026 00:00:00 +0000

Jeśli śledzisz historię Agent Framework od wczesnych dni Semantic Kernel i AutoGen, ta wiadomość jest znacząca. Microsoft Agent Framework właśnie osiągnął wersję 1.0 — gotowy do produkcji, stabilne API, zobowiązanie do długoterminowego wsparcia. Jest dostępny zarówno dla .NET, jak i Python i naprawdę gotowy na prawdziwe obciążenia.

Pominę hałas ogłoszenia i skupię się na tym, co ważne, jeśli budujesz aplikacje oparte na AI w .NET.

Krótka wersja

Agent Framework 1.0 łączy to, co kiedyś było Semantic Kernel i AutoGen, w jeden otwarty SDK. Jedna abstrakcja agenta. Jeden silnik orkiestracji. Wielu dostawców AI. Jeśli skakałeś między Semantic Kernel dla wzorców enterprise i AutoGen dla przepływów pracy wieloagentowych klasy badawczej, możesz przestać. To jest teraz jeden SDK.

Pierwsze kroki są niemal wstydliwie proste

Oto działający agent w .NET:

// dotnet add package Microsoft.Agents.AI.OpenAI --prerelease
using Microsoft.Agents.AI;
using Microsoft.Agents.AI.Foundry;
using Azure.Identity;

var agent = new AIProjectClient(endpoint: "https://your-project.services.ai.azure.com")
 .GetResponsesClient("gpt-5.3")
 .AsAIAgent(
 name: "HaikuBot",
 instructions: "You are an upbeat assistant that writes beautifully."
 );

Console.WriteLine(await agent.RunAsync("Write a haiku about shipping 1.0."));

To wszystko. Kilka linii i masz agenta AI działającego przeciwko Azure Foundry. Odpowiednik w Python jest równie zwięzły. Dodawaj narzędzia funkcji, rozmowy wieloturowe i streaming w miarę potrzeb — powierzchnia API skaluje się bez dziwactw.

Orkiestracja wieloagentowa — to jest prawdziwa sprawa

Pojedynczy agent jest w porządku dla demonstracji, ale scenariusze produkcyjne zazwyczaj wymagają koordynacji. Agent Framework 1.0 dostarcza przetestowane w boju wzorce orkiestracji prosto z Microsoft Research i AutoGen:

Sekwencyjne — agenty przetwarzają po kolei (autor → recenzent → redaktor)
Współbieżne — rozgałęź do wielu agentów równolegle, zbierz wyniki
Przekazywanie — jeden agent deleguje do innego na podstawie intencji
Czat grupowy — wielu agentów dyskutuje i dochodzi do rozwiązania
Magentic-One — wzorzec wieloagentowy klasy badawczej z MSR

Wszystkie wspierają streaming, punkty kontrolne, zatwierdzenia przez człowieka w pętli oraz wstrzymanie/wznowienie. Część dotycząca punktów kontrolnych jest kluczowa — długo działające przepływy pracy przeżywają ponowne uruchomienie procesu. Dla nas, programistów .NET, którzy budowali trwałe przepływy pracy z Azure Functions, to brzmi znajomo.

Funkcje, które mają największe znaczenie

Oto moja lista tego, co warto znać:

Haki middleware. Wiesz, jak ASP.NET Core ma potoki middleware? Ten sam koncept, ale dla wykonania agenta. Przechwytuj każdy etap — dodawaj bezpieczeństwo treści, logowanie, zasady zgodności — bez dotykania promptów agenta. To właśnie sprawia, że agenty są gotowe na środowisko enterprise.

Podłączalna pamięć. Historia rozmów, trwały stan klucz-wartość, wyszukiwanie wektorowe. Wybierz backend: Foundry Agent Service, Mem0, Redis, Neo4j lub własny. Pamięć to właśnie to, co zmienia bezstanowe wywołanie LLM w agenta, który naprawdę zapamiętuje kontekst.

Deklaratywne agenty YAML. Zdefiniuj instrukcje, narzędzia, pamięć i topologię orkiestracji agenta w wersjonowanych plikach YAML. Ładuj i uruchamiaj jednym wywołaniem API. To zmienia zasady gry dla zespołów, które chcą iterować zachowanie agentów bez ponownego wdrażania kodu.

Wsparcie A2A i MCP. MCP (Model Context Protocol) pozwala agentom dynamicznie odkrywać i wywoływać zewnętrzne narzędzia. A2A (protokół Agent-to-Agent) umożliwia współpracę między różnymi środowiskami uruchomieniowymi — twoje agenty .NET mogą koordynować z agentami działającymi w innych frameworkach. Wsparcie A2A 1.0 pojawi się wkrótce.

Funkcje podglądowe warte obserwowania

Niektóre funkcje zostały dostarczone jako podgląd w 1.0 — działające, ale API może się ewoluować:

DevUI — lokalny debugger w przeglądarce do wizualizacji wykonania agenta, przepływów wiadomości i wywołań narzędzi w czasie rzeczywistym. Pomyśl Application Insights, ale dla rozumowania agenta.
GitHub Copilot SDK i Claude Code SDK — używaj Copilot lub Claude jako narzędzia agenta bezpośrednio z kodu orkiestracji. Skomponuj agenta zdolnego do kodowania obok innych agentów w tym samym przepływie pracy.
Agent Harness — konfigurowalne lokalne środowisko uruchomieniowe dające agentom dostęp do powłoki, systemu plików i pętli wiadomości. Pomyśl agenty kodujące i wzorce automatyzacji.
Skills — pakiety wielokrotnego użytku z możliwościami domeny, które od razu dają agentom ustrukturyzowane umiejętności.

Migracja z Semantic Kernel lub AutoGen

Jeśli masz istniejący kod Semantic Kernel lub AutoGen, dostępne są dedykowane asystenty migracji, które analizują kod i generują plany migracji krok po kroku. Przewodnik migracji z Semantic Kernel i przewodnik migracji z AutoGen prowadzą przez wszystko.

Jeśli korzystałeś z pakietów RC, uaktualnienie do 1.0 to tylko zmiana wersji.

Podsumowanie

Agent Framework 1.0 to kamień milowy produkcji, na który czekały zespoły enterprise. Stabilne API, wsparcie dla wielu dostawców, wzorce orkiestracji działające w skali i ścieżki migracji zarówno z Semantic Kernel, jak i AutoGen.

Framework jest w pełni open source na GitHub, a możesz zacząć już dziś z dotnet add package Microsoft.Agents.AI. Sprawdź przewodnik szybkiego startu i przykłady, by zabrać się do pracy.

Jeśli czekałeś na sygnał “bezpieczne do użycia w produkcji” — to jest właśnie ten moment.

Aktualizacja Visual Studio z marca pozwala budować własne agenty Copilot — a narzędzie find_symbol to poważna sprawa

Emiliano Montesdeoca — Thu, 02 Apr 2026 00:00:00 +0000

Visual Studio właśnie otrzymało swoją najważniejszą aktualizację Copilot do tej pory. Mark Downie ogłosił wydanie marcowe, a nagłówek to własne agenty — ale szczerze, narzędzie find_symbol zakopane głębiej może być funkcją, która najbardziej zmieni twój przepływ pracy.

Pozwól, że rozbiję to, co tu faktycznie jest.

Własne agenty Copilot w twoim repozytorium

Chcesz, by Copilot przestrzegał standardów kodowania twojego zespołu, uruchamiał twój potok kompilacji lub odpytywał wewnętrzną dokumentację? Teraz możesz zbudować dokładnie to.

Własne agenty są definiowane jako pliki .agent.md, które wrzucasz do .github/agents/ w swoim repozytorium. Każdy agent ma pełny dostęp do świadomości przestrzeni roboczej, zrozumienia kodu, narzędzi, preferowanego modelu i połączeń MCP z zewnętrznymi usługami. Pojawiają się w selektorze agentów obok wbudowanych.

To ten sam wzorzec, który VS Code wspierał — i wspaniale zobaczyć, że Visual Studio nadrabia. Dla zespołów, które już zbudowały agenty dla VS Code, twoje pliki .agent.md powinny działać w obu IDE (choć nazwy narzędzi mogą się różnić, więc testuj).

Repozytorium awesome-copilot ma konfiguracje agentów dostarczane przez społeczność, których możesz użyć jako punktów startowych.

Umiejętności agentów: wielokrotnego użytku pakiety instrukcji

Umiejętności są automatycznie wykrywane z .github/skills/ w twoim repozytorium lub ~/.copilot/skills/ w twoim profilu. Każda umiejętność to plik SKILL.md zgodny ze specyfikacją Agent Skills.

Pomyśl o umiejętnościach jak o modułowej wiedzy specjalistycznej, którą możesz mieszać i dopasowywać. Możesz mieć umiejętność dla konwencji API, inną dla wzorców testowania i jeszcze inną dla przepływu wdrożenia. Gdy umiejętność jest aktywowana, pojawia się w czacie, abyś wiedział, że jest stosowana.

Jeśli używasz umiejętności w VS Code, działają one tak samo w Visual Studio teraz.

find_symbol: nawigacja z wiedzą o języku dla agentów

Tu robi się naprawdę interesująco. Nowe narzędzie find_symbol daje trybowi agenta Copilot faktyczną nawigację po symbolach zasilaną przez usługi językowe. Zamiast przeszukiwać kod jak tekst, agent może:

Znaleźć wszystkie odwołania do symbolu w twoim projekcie
Uzyskać informacje o typach, deklaracje i metadane zakresu
Nawigować po miejscach wywołania z pełną świadomością językową

Co to oznacza w praktyce: gdy pytasz Copilot o refaktoryzację metody lub aktualizację sygnatury parametru w miejscach wywołania, może faktycznie zobaczyć strukturę twojego kodu. Koniec z sytuacjami “agent zmienił metodę, ale pominął trzy miejsca wywołania”.

Obsługiwane języki to C#, C++, Razor, TypeScript i wszystko z obsługiwanym rozszerzeniem LSP. Dla programistów .NET to ogromna poprawa — bazy kodu C# z głębokimi hierarchiami typów i interfejsami ogromnie korzystają z nawigacji świadomej symboli.

Profilowanie testów z Copilot

W menu kontekstowym Test Explorer jest teraz polecenie Profiluj z Copilot. Wybierz test, kliknij profiluj, a Agent Profilowania automatycznie go uruchamia i analizuje wydajność — łącząc dane użycia CPU i instrumentacji, by dostarczyć praktycznych spostrzeżeń.

Koniec z ręcznym konfigurowaniem sesji profilera, uruchamianiem testu, eksportowaniem wyników i próbą odczytania wykresu płomieni. Agent robi analizę i mówi ci, co jest wolne i dlaczego. Aktualnie tylko dla .NET, co ma sens, biorąc pod uwagę głęboką integrację diagnostyki .NET w Visual Studio.

Wskazówki dotyczące wydajności podczas debugowania na żywo

Optymalizacja wydajności dzieje się teraz podczas debugowania, a nie po. Gdy przechodzisz przez kod, Visual Studio wyświetla czas wykonania i sygnały wydajności inline. Widzisz wolną linię? Kliknij Wskazówkę Wydajności i poproś Copilot o sugestie optymalizacji zaraz tam.

Agent Profilowania automatycznie przechwytuje dane czasu działania — czas, użycie CPU, zachowanie pamięci — a Copilot używa ich do wskazania gorących miejsc. Dzięki temu praca z wydajnością jest częścią twojego przepływu debugowania, a nie osobnym zadaniem, które ciągle odkładasz.

Naprawianie luk bezpieczeństwa NuGet z Eksploratora rozwiązań

Gdy zostanie wykryta luka w pakiecie NuGet, zobaczysz teraz powiadomienie z linkiem Napraw z GitHub Copilot bezpośrednio w Eksploratorze rozwiązań. Kliknij i Copilot analizuje lukę, rekomenduje odpowiednie aktualizacje pakietów i je implementuje.

Dla zespołów, które mają problem z utrzymywaniem aktualnych zależności (a to właściwie wszyscy), usuwa to tarcie “wiem, że jest luka, ale wypracowanie właściwej ścieżki aktualizacji to projekt sam w sobie.”

Podsumowanie

Własne agenty i umiejętności to nagłówek, ale find_symbol to ukryty hit — fundamentalnie zmienia dokładność Copilot przy refaktoryzacji kodu .NET. W połączeniu z integracją profilowania na żywo i naprawianiem luk bezpieczeństwa, ta aktualizacja sprawia, że funkcje AI Visual Studio wydają się naprawdę praktyczne, a nie tylko gotowe do demonstracji.

Pobierz Visual Studio 2026 Insiders, by wypróbować wszystko.

azd Pozwala Teraz Uruchamiać i Debugować Agenty AI Lokalnie — Co Zmieniło Się w Marcu 2026

Emiliano Montesdeoca — Thu, 02 Apr 2026 00:00:00 +0000

Siedem wydań w jednym miesiącu. To co zespół Azure Developer CLI (azd) wypchnął w marcu 2026, a główna funkcja to ta, na którą czekałem: lokalna pętla uruchamiania i debugowania dla agentów AI.

Uruchamiaj i debuguj agenty AI bez wdrażania

To jest ta duża. Nowe rozszerzenie azure.ai.agents dodaje zestaw poleceń:

azd ai agent run — uruchamia agenta lokalnie
azd ai agent invoke — wysyła do niego wiadomości (lokalnie lub wdrożone)
azd ai agent show — wyświetla status kontenera i zdrowie
azd ai agent monitor — strumieniuje logi kontenera w czasie rzeczywistym

Wcześniej testowanie agenta AI oznaczało wdrożenie do Microsoft Foundry za każdym razem. Teraz możesz iterować lokalnie.

GitHub Copilot szkieletuje Twój projekt azd

azd init oferuje teraz opcję “Set up with GitHub Copilot (Preview)”. Agent Copilot tworzy szkielet konfiguracji dla Twojej struktury projektu.

Container App Jobs i ulepszenia wdrażania

Container App Jobs: azd teraz wdraża Microsoft.App/jobs przez istniejącą konfigurację host: containerapp
Konfigurowalne limity czasu wdrażania: Nowa flaga --timeout na azd deploy
Automatyczny fallback do lokalnego buildu: Gdy zdalny build ACR zawiedzie
Lokalna walidacja preflightowa: Parametry Bicep są walidowane lokalnie przed wdrożeniem

Podsumowanie

Lokalna pętla debugowania agentów AI to gwiazda tego wydania. Sprawdź pełne notatki wydania.

Dashboard Aspire 13.2 Właśnie Dostał Telemetry API — i To Zmienia Wszystko

Emiliano Montesdeoca — Thu, 02 Apr 2026 00:00:00 +0000

Jeśli budujesz rozproszone aplikacje z .NET Aspire, wiesz już, że dashboard jest najlepszą częścią całego doświadczenia. Aspire 13.2 znacznie go poprawił.

Eksportowanie telemetrii jak normalna osoba

Aspire 13.2 dodaje odpowiedni dialog Zarządzaj logami i telemetrią, gdzie możesz:

Wyczyścić całą telemetrię
Wyeksportować wybraną telemetrię do pliku ZIP w standardowym formacie OTLP/JSON
Zaimportować ten ZIP do dowolnego dashboardu Aspire później

Ta ostatnia część to kluczowa funkcja. Reprodukujesz błąd, eksportujesz telemetrię, dołączasz do elementu pracy, a twój kolega może zaimportować go do własnego dashboardu.

Telemetry API to prawdziwy przełom

Dashboard udostępnia teraz HTTP API pod /api/telemetry:

GET /api/telemetry/resources — lista zasobów z telemetrią
GET /api/telemetry/spans — zapytania o spany z filtrami
GET /api/telemetry/logs — zapytania o logi z filtrami
GET /api/telemetry/traces — lista śladów

To zasila nowe polecenia CLI aspire agent mcp i aspire otel.

Telemetria GenAI staje się praktyczna

VS Code Copilot chat i Copilot CLI obsługują konfigurowanie OTEL_EXPORTER_OTLP_ENDPOINT — wskaż je na dashboard Aspire i możesz obserwować, jak twoje agenty AI myślą w czasie rzeczywistym.

Podsumowanie

Aspire 13.2 zamienia dashboard z “ładnego UI do debugowania” w “programowalną platformę obserwowalności”. Sprawdź aspire.dev.

KubeCon Europe 2026: Na Czym Powinni Naprawdę Zależeć Deweloperom .NET

Emiliano Montesdeoca — Sun, 29 Mar 2026 00:00:00 +0000

Znasz to uczucie, gdy spada ogromny post z ogłoszeniami i przewijasz go myśląc “fajne, ale co to dla mnie znaczy”?

Microsoft właśnie opublikował swoje pełne podsumowanie KubeCon Europe 2026.

mTLS bez podatku service mesh

Azure Kubernetes Application Network daje ci wzajemne TLS, autoryzację świadomą aplikacji i telemetrię ruchu — bez wdrażania pełnej siatki z sidecarami. Twoje API ASP.NET Core rozmawiające z robotnikami w tle — wszystko zaszyfrowane na poziomie sieci, bez żadnych zmian kodu aplikacji.

Obserwowalność GPU

AKS teraz ujawnia metryki GPU natywnie do zarządzanego Prometheus i Grafana. Bez niestandardowych eksporterów.

Wieloklasterowa sieć

Azure Kubernetes Fleet Manager dostarcza teraz sieciowanie między klastrami przez zarządzaną siatkę Cilium — unified connectivity, globalny rejestr usług.

Bezpieczniejsze ulepszenia

Ulepszenia niebiesko-zielone tworzą równoległy pool węzłów. Wycofanie puli agentów pozwala ci cofnąć się do poprzedniej wersji.

Gdzie zacząć

Obserwowalność najpierw — włącz metryki GPU i logi przepływu sieci
Wypróbuj ulepszenia niebiesko-zielone — przetestuj przepływ pracy wycofywania
Pilot sieci świadomej tożsamości — włącz mTLS dla jednej ścieżki usługi

Foundry Agent Service jest GA: Co Naprawdę Ważne dla Budowniczych Agentów .NET

Emiliano Montesdeoca — Thu, 26 Mar 2026 00:00:00 +0000

Bądźmy szczerzy — budowanie prototypu agenta AI to łatwa część. Trudna część to wszystko potem.

Foundry Agent Service właśnie osiągnął GA, a to wydanie jest skupione na tej luce “wszystko potem”.

Zbudowany na Responses API

Nowej generacji Foundry Agent Service jest zbudowany na OpenAI Responses API. Architektura jest celowo otwarta — nie jesteś przywiązany do jednego dostawcy modeli.

Prywatna sieć: blokada enterprise usunięta

Brak publicznego wyjścia — ruch agenta nigdy nie dotyka publicznego internetu
Iniekcja kontenera/podsieci do Twojej sieci
Łączność narzędzi — serwery MCP, Azure AI Search działają przez prywatne ścieżki

Uwierzytelnianie MCP

Metoda auth	Kiedy używać
Key-based	Prosty wspólny dostęp
Entra Agent Identity	Service-to-service
Entra Managed Identity	Izolacja per-projekt
OAuth Identity Passthrough	Delegowany dostęp użytkownika

Voice Live

Voice Live składa STT, LLM i TTS w jedno zarządzane API.

Oceny

Wbudowane ewaluatory — spójność, trafność, uziemienie
Niestandardowe ewaluatory — Twoja własna logika biznesowa
Ciągła ocena — próbkowanie żywego ruchu produkcyjnego

Sprawdź przewodnik quickstart i ogłoszenie GA.

Odpowiedzi w Tle w Microsoft Agent Framework: Koniec z Lękiem Przed Timeoutem

Emiliano Montesdeoca — Thu, 26 Mar 2026 00:00:00 +0000

Jeśli budowałeś cokolwiek z modelami rozumowania jak o3 lub GPT-5.2, znasz ten ból. Twój agent zaczyna przetwarzać złożone zadanie, klient czeka, a gdzieś między “to jest w porządku” a “czy to się zawiesiło?” połączenie przekracza czas.

Microsoft Agent Framework właśnie dostarczył odpowiedzi w tle — i szczerze mówiąc, to jedna z tych funkcji, która powinna istnieć od pierwszego dnia.

Problem z blokującymi wywołaniami

W tradycyjnym wzorcu żądanie-odpowiedź klient blokuje się do momentu zakończenia przez agenta. Odpowiedzi w tle odwracają to do góry nogami.

Jak działają tokeny kontynuacji

Zamiast blokować, uruchamiasz zadanie agenta i otrzymujesz z powrotem token kontynuacji. Pomyśl o tym jak o numerku w garderob. Przepływ jest prosty:

Wyślij żądanie z AllowBackgroundResponses = true
Jeśli agent obsługuje przetwarzanie w tle, otrzymujesz token kontynuacji
Odpytuj według harmonogramu, aż token wróci jako null

AgentRunOptions options = new()
{
 AllowBackgroundResponses = true
};

AgentSession session = await agent.CreateSessionAsync();
AgentResponse response = await agent.RunAsync(
 "Write a detailed market analysis for the Q4 product launch.", session, options);

while (response.ContinuationToken is not null)
{
 await Task.Delay(TimeSpan.FromSeconds(2));
 options.ContinuationToken = response.ContinuationToken;
 response = await agent.RunAsync(session, options);
}

Console.WriteLine(response.Text);

Kiedy faktycznie tego używać

Złożone zadania rozumowania — wieloetapowe analizy, głębokie badania
Długa generacja treści — szczegółowe raporty, wieloczęściowe dokumenty
Nierezualne sieci — klienci mobilni, wdrożenia brzegowe
Asynchroniczne wzorce UX — prześlij zadanie, zrób coś innego, wróć po wyniki

Sprawdź pełną dokumentację po kompletny opis API.

VS Code 1.112: co programiści .NET powinni naprawdę wiedzieć

Emiliano Montesdeoca — Thu, 26 Mar 2026 00:00:00 +0000

VS Code 1.112 właśnie wylądował i szczerze? Ten uderza inaczej, jeśli spędzasz dni w krainie .NET. Jest wiele w oficjalnych notatkach wydania, ale pozwól, że oszczędzę ci przewijania i skupię się na tym, co naprawdę ważne dla nas.

Copilot CLI stał się znacznie bardziej użyteczny

Główny temat tego wydania to autonomia agentów — danie Copilot więcej przestrzeni do działania bez nadzorowania każdego kroku.

Kierowanie wiadomościami i kolejkowanie

Znasz ten moment, gdy Copilot CLI jest w połowie zadania i zdajesz sobie sprawę, że zapomniałeś czegoś wspomnieć? Wcześniej musiałeś czekać. Teraz możesz po prostu wysyłać wiadomości, gdy żądanie jest jeszcze w toku — albo by sterować bieżącą odpowiedzią, albo kolejkować kolejne instrukcje.

To ogromne dla dłuższych zadań szkieletowania dotnet, gdzie obserwujesz Copilot konfigurujący projekt i myślisz “och, poczekaj, potrzebuję też MassTransit tam”.

Poziomy uprawnień

To jest to, na czym mi najbardziej zależy. Sesje Copilot CLI obsługują teraz trzy poziomy uprawnień:

Domyślne uprawnienia — zwykły przepływ, gdzie narzędzia proszą o potwierdzenie przed uruchomieniem
Pomiń zatwierdzenia — automatycznie zatwierdza wszystko i ponawia przy błędach
Autopilot — pełna autonomia: zatwierdza narzędzia, odpowiada na własne pytania i kontynuuje aż do zakończenia zadania

Jeśli robisz coś jak szkieletowanie nowego API ASP.NET Core z Entity Framework, migracjami i konfiguracją Docker — tryb Autopilot oznacza, że opisujesz co chcesz i idziesz po kawę. Samo to rozgryzie.

Możesz włączyć Autopilot z ustawieniem chat.autopilot.enabled.

Podgląd zmian przed delegowaniem

Gdy delegujesz zadanie do Copilot CLI, tworzy on worktree. Wcześniej, jeśli miałeś niezatwierdzone zmiany, musiałeś sprawdzić Kontrolę źródła, by zobaczyć co zostanie dotknięte. Teraz widok Chat pokazuje oczekujące zmiany tam, zanim zdecydujesz czy je skopiować, przenieść czy zignorować.

Mała rzecz, ale oszczędza ten moment “poczekaj, co miałem w stanie staging?”

Debuguj aplikacje webowe bez wychodzenia z VS Code

Zintegrowana przeglądarka obsługuje teraz pełne debugowanie. Możesz ustawiać punkty przerwania, przechodzić przez kod i inspekcjonować zmienne — wszystko wewnątrz VS Code. Koniec z przełączaniem się do Edge DevTools.

Jest nowy typ debugowania editor-browser, a jeśli masz już istniejące konfiguracje uruchamiania msedge lub chrome, migracja jest tak prosta jak zmiana pola type w launch.json:

{
 "type": "editor-browser",
 "request": "launch",
 "name": "Debug Blazor App",
 "url": "https://localhost:5001"
}

Dla programistów Blazor to zmiana zasad gry. Już uruchamiasz dotnet watch w terminalu — teraz debugowanie też pozostaje w tym samym oknie.

Przeglądarka otrzymała też niezależne poziomy powiększenia (wreszcie), właściwe menu kontekstowe prawym przyciskiem i powiększenie jest zapamiętywane dla każdej witryny.

Piaskownica serwerów MCP

Ta kwestia ma większe znaczenie niż mogłoby się wydawać. Jeśli używasz serwerów MCP — może skonfigurowałeś własny dla zasobów Azure lub zapytań do bazy danych — działały one z tymi samymi uprawnieniami co twój proces VS Code. To oznacza pełny dostęp do systemu plików, sieci, wszystkiego.

Teraz możesz je piaskownicować. W twoim mcp.json:

{
 "servers": {
 "my-azure-tools": {
 "command": "node",
 "args": ["./mcp-server.js"],
 "sandboxEnabled": true
 }
 }
}

Gdy piaskownicowany serwer potrzebuje dostępu do czegoś, czego nie ma, VS Code prosi o przyznanie uprawnień. Znacznie lepsze niż podejście “mam nadzieję, że nikt nic dziwnego nie zrobi”.

Odkrywanie dostosowań monorepo

Jeśli pracujesz w monorepo (a szczerze, wiele rozwiązań enterprise .NET kończy się jako jedno), to rozwiązuje realny problem.

Wcześniej, jeśli otwierałeś podfolder repozytorium, VS Code nie znajdował copilot-instructions.md, AGENTS.md ani własnych umiejętności siedzących w katalogu głównym repozytorium. Teraz z ustawieniem chat.useCustomizationsInParentRepositories chodzi w górę do korzenia .git i odkrywa wszystko.

To oznacza, że twój zespół może współdzielić instrukcje agenta, pliki promptów i własne narzędzia we wszystkich projektach w monorepo bez konieczności otwierania przez wszystkich folderu głównego.

/troubleshoot do debugowania agentów

Kiedyś konfigurowałeś własne instrukcje lub umiejętności i zastanawiałeś się, dlaczego nie są wykrywane? Nowa umiejętność /troubleshoot czyta logi debugowania agenta i mówi ci co się stało — które narzędzia były użyte lub pominięte, dlaczego instrukcje się nie załadowały i co powoduje wolne odpowiedzi.

Włącz ją z:

{
 "github.copilot.chat.agentDebugLog.enabled": true,
 "github.copilot.chat.agentDebugLog.fileLogging.enabled": true
}

Następnie po prostu wpisz /troubleshoot dlaczego moja własna umiejętność się nie ładuje? w czacie.

Możesz też teraz eksportować i importować te logi debugowania, co jest świetne do dzielenia się z zespołem, gdy coś nie działa zgodnie z oczekiwaniami.

Wsparcie dla obrazów i plików binarnych

Agenty mogą teraz czytać pliki obrazów z dysku i pliki binarne natywnie. Pliki binarne są prezentowane w formacie hexdump, a wyjścia obrazów (jak zrzuty ekranu z zintegrowanej przeglądarki) pojawiają się w widoku karuzeli.

Dla programistów .NET, pomyśl: wklej zrzut ekranu błędu interfejsu do czatu i pozwól agentowi zrozumieć, co jest nie tak, lub każ mu przeanalizować wyjście renderowania komponentu Blazor.

Automatyczne odwołania do symboli

Małe ulepszenie komfortu pracy: gdy kopiujesz nazwę symbolu (klasy, metody itp.) i wklejasz ją do czatu, VS Code teraz automatycznie konwertuje ją na odwołanie #sym:Nazwa. Daje to agentowi pełny kontekst dotyczący tego symbolu bez konieczności ręcznego dodawania go.

Jeśli chcesz zwykłego tekstu zamiast, użyj Ctrl+Shift+V.

Wtyczki można teraz włączać/wyłączać

Wcześniej wyłączenie serwera MCP lub wtyczki oznaczało jej odinstalowanie. Teraz możesz je przełączać — globalnie i dla każdego obszaru roboczego. Kliknij prawym przyciskiem w widoku Extensions lub Customizations i gotowe.

Wtyczki z npm i pypi mogą też teraz się automatycznie aktualizować, choć poproszą o zatwierdzenie najpierw, ponieważ aktualizacje oznaczają uruchomienie nowego kodu na twoim komputerze.

Podsumowanie

VS Code 1.112 wyraźnie mocno napiera na doświadczenie agentów — większa autonomia, lepsze debugowanie, ściślejsze bezpieczeństwo. Dla programistów .NET, zintegrowane debugowanie przeglądarki i ulepszenia Copilot CLI to wyróżniające się funkcje.

Jeśli jeszcze nie próbowałeś pełnej sesji Copilot CLI w trybie Autopilot dla projektu .NET, to wydanie jest dobrym momentem na start. Pamiętaj tylko, by ustawić uprawnienia i pozwolić mu działać.

Pobierz VS Code 1.112 lub zaktualizuj z poziomu VS Code przez Pomoc > Sprawdź dostępność aktualizacji.

Dotnet | The .NET Blog

Hooki azd w Python, TypeScript i .NET: koniec ze skryptami shell

Czym są hooki

Jak działa wykrywanie

Ważne szczegóły według języka

Python

JavaScript i TypeScript

.NET

Konfiguracja dla konkretnego executora

Dlaczego to ważne dla programistów .NET

Podsumowanie

Windows App Dev CLI v0.3: F5 z terminala i UI Automation dla agentów

winapp run: F5 z dowolnego miejsca

Nowy pakiet NuGet: dotnet run dla zapakowanych aplikacji

winapp ui: UI Automation z wiersza poleceń

Inne nowości

Jak zdobyć

Przestań Pilnować Terminala: Tryb Odłączony Aspire Zmienia Przepływ Pracy

Tryb odłączony: jedno polecenie, terminal wraca

Zarządzanie tym, co działa

Połącz z trybem izolowanym

Dlaczego to jest ogromne dla agentów kodowania

Podsumowanie

Grupowanie Pinezek W Końcu Trafia do .NET MAUI Maps — Jedna Właściwość, Zero Bólu

Jedna właściwość do rządzenia wszystkimi

Niezależne grupy klastrów

Obsługa dotknięcia klastra

Zacznij

.NET Kwiecień 2026 Serwisowanie — Poprawki Bezpieczeństwa, Które Powinieneś Zastosować Dziś

Co zostało załatane

Zaktualizowane wersje

Co zrobić

Azure MCP Server 2.0 Właśnie Wylądował — Samodzielnie Hostowana Agentic Cloud Automation Jest Tutaj

Co to jest Azure MCP Server?

Wielka sprawa: samodzielnie hostowane zdalne wdrożenia

Wzmocnienie bezpieczeństwa

Pierwsze kroki

.NET Aspire 13.2 Chce Być Najlepszym Przyjacielem Twojego Agenta AI

Aspire jako infrastruktura agentów

Analogia do kul w kręglach

Podsumowanie

Aplikacje MCP Dostają Fluent API — Buduj Bogate UI Narzędzi AI w .NET w Trzech Krokach

Płynne API w trzech krokach

Ocena Modernizacji GitHub Copilot To Najlepsze Narzędzie Migracji, Którego Jeszcze Nie Używasz

To nie jest tylko silnik sugestii kodu

Dwa sposoby na start

Podział problemów jest wykonalny

Moje zdanie

Połącz Swoje Serwery MCP na Azure Functions z Agentami Foundry — Oto Jak

Dlaczego ta kombinacja ma sens

Opcje uwierzytelniania

Konfiguracja

Tryb Izolowany Aspire Rozwiązuje Problem Konfliktów Portów w Równoległym Programowaniu

Rozwiązanie: --isolated

Prawdziwe scenariusze gdzie to błyszczy

Jak to działa pod maską

Podsumowanie

C# 15 Dostaje Typy Unii — I Są Dokładnie Tym, O Co Prosiliśmy

Problem rozwiązywany przez unie

Składnia jest pięknie prosta

Zastosowanie praktyczne

Wypróbuj już dziś

Aspire 13.2 Dostarcza CLI do Dokumentacji — i Twój Agent AI Też Może Go Używać

Trzy polecenia, zero kart przeglądarki

Kąt agentów AI

Podsumowanie

Microsoft Agent Framework osiąga wersję 1.0 — co naprawdę ważne dla programistów .NET

Krótka wersja

Pierwsze kroki są niemal wstydliwie proste

Orkiestracja wieloagentowa — to jest prawdziwa sprawa

Funkcje, które mają największe znaczenie

Funkcje podglądowe warte obserwowania

Migracja z Semantic Kernel lub AutoGen

Podsumowanie

Aktualizacja Visual Studio z marca pozwala budować własne agenty Copilot — a narzędzie find_symbol to poważna sprawa

Własne agenty Copilot w twoim repozytorium

Umiejętności agentów: wielokrotnego użytku pakiety instrukcji

find_symbol: nawigacja z wiedzą o języku dla agentów

Profilowanie testów z Copilot

Wskazówki dotyczące wydajności podczas debugowania na żywo

Rozwiązanie: `--isolated`