GitHub Copilot | The .NET Blog

VS Code 1.118: Copilot CLI Dostaje Nazwy Sesji, Odznaki Modelu i TypeScript 7.0 Nightly

Emiliano Montesdeoca — Sat, 25 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten post został przetłumaczony automatycznie. Aby zobaczyć wersję oryginalną, kliknij tutaj.

Visual Studio Code 1.118 to mniejsze, skoncentrowane wydanie — głównie usprawnienia Copilot CLI.

Copilot CLI: sesje mają prawdziwe nazwy

API tytułów sesji SDK Copilot CLI jest teraz używane jako źródło prawdy dla nazw sesji. Zamiast automatycznie generowanych etykiet, sesje wyświetlają prawdziwą nazwę z SDK.

Szybsze przełączanie sesji

Aplikacja Agents ma teraz przypisane Ctrl+1, Ctrl+2 itp. do szybkiego przełączania między sesjami.

Odznaki modelu w czacie

Odpowiedzi Copilot CLI w panelu czatu pokazują teraz odznakę modelu — na pierwszy rzut oka widać, który model obsłużył każde żądanie.

Automatyczny wybór modelu w Copilot CLI

Funkcja automatycznego wyboru modelu działa teraz również w agencie Copilot CLI.

Opt-in do TypeScript 7.0 Nightly

Możesz teraz wybrać testowanie TypeScript 7.0 nightly bezpośrednio z ustawień VS Code. TypeScript 7.0 to znaczące wydanie (beta wyszła kilka dni temu).

Zobacz pełne informacje o wydaniu.

azd + GitHub Copilot: Konfiguracja projektu z AI i inteligentne rozwiązywanie błędów

Emiliano Montesdeoca — Tue, 21 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten artykuł został przetłumaczony automatycznie. Oryginalną wersję angielską znajdziesz tutaj.

Znasz ten moment, gdy chcesz wdrożyć istniejącą aplikację na Azure i patrzysz na pusty azure.yaml, próbując przypomnieć sobie, czy Twoje Express API powinno używać Container Apps czy App Service? Ten moment właśnie stał się znacznie krótszy.

Azure Developer CLI (azd) integruje się teraz z GitHub Copilot na dwa konkretne sposoby: scaffolding projektu wspomagany przez AI podczas azd init oraz inteligentne rozwiązywanie błędów gdy wdrożenia kończą się niepowodzeniem. Obie funkcje działają całkowicie w terminalu.

Konfiguracja z Copilotem podczas azd init

Po uruchomieniu azd init pojawia się opcja “Set up with GitHub Copilot (Preview)”. Wybierz ją, a Copilot przeanalizuje Twój codebase i wygeneruje azure.yaml, szablony infrastruktury oraz moduły Bicep — na podstawie Twojego rzeczywistego kodu.

azd init
# Wybierz: "Set up with GitHub Copilot (Preview)"

Wymagania:

azd 1.23.11 lub nowszy — sprawdź przez azd version lub zaktualizuj przez azd update
Aktywna subskrypcja GitHub Copilot (Individual, Business lub Enterprise)
GitHub CLI (gh) — azd poprosi o logowanie jeśli potrzeba

To co uważam za naprawdę użyteczne: działa w obu kierunkach. Budujesz od zera? Copilot pomaga skonfigurować właściwe usługi Azure od początku. Masz istniejącą aplikację do wdrożenia? Wskaż Copilotem na nią — konfiguracja zostanie wygenerowana bez konieczności restrukturyzacji kodu.

Co faktycznie robi

Powiedzmy, że masz Node.js Express API z zależnością od PostgreSQL. Zamiast ręcznie wybierać między Container Apps a App Service, a potem pisać Bicep od zera, Copilot wykrywa Twój stack i generuje:

azure.yaml z właściwymi ustawieniami language, host i build
Moduł Bicep dla Azure Container Apps
Moduł Bicep dla Azure Database for PostgreSQL

Przed jakąkolwiek zmianą przeprowadzane są wstępne sprawdzenia — weryfikuje czystość katalogu roboczego git, pyta z wyprzedzeniem o zgodę na narzędzia serwera MCP. Nic nie dzieje się bez Twojej wiedzy.

Rozwiązywanie błędów z Copilotem

Błędy wdrożenia są nieuniknione. Brakujące parametry, problemy z uprawnieniami, dostępność SKU — a komunikat o błędzie rzadko mówi to, co naprawdę musisz wiedzieć: jak to naprawić.

Bez Copilota pętla wygląda tak: skopiuj błąd → szukaj w dokumentacji → czytaj trzy niepowiązane odpowiedzi na Stack Overflow → uruchom kilka poleceń az CLI → spróbuj ponownie. Z Copilotem w azd ta pętla znika. Gdy jakiekolwiek polecenie azd kończy się błędem, natychmiast oferuje cztery opcje:

Explain — wyjaśnienie w zrozumiałym języku, co poszło nie tak
Guidance — instrukcje krok po kroku jak naprawić problem
Diagnose and Guide — pełna analiza + Copilot stosuje poprawkę (za Twoją zgodą) + opcjonalne ponowienie
Skip — samodzielna obsługa

Kluczowa kwestia: Copilot ma już kontekst Twojego projektu, nieudanego polecenia i szczegółów błędu. Jego sugestie są specyficzne dla Twojej sytuacji.

Ustawianie domyślnego zachowania

Jeśli zawsze wybierasz tę samą opcję, pomiń interaktywny monit:

azd config set copilot.errorHandling.category troubleshoot

Wartości: explain, guidance, troubleshoot, fix, skip. Możesz też włączyć automatyczną naprawę i ponowienie:

azd config set copilot.errorHandling.fix allow

Powrót do trybu interaktywnego w dowolnym momencie:

azd config unset copilot.errorHandling.category

Podsumowanie

Uruchom azd update po najnowszą wersję i wypróbuj azd init w swoim następnym projekcie.

Przeczytaj oryginalny komunikat tutaj.

VS Code 1.117: Agenty dostają własne gałęzie Git i jestem za tym wszystkimi czterema

Emiliano Montesdeoca — Sun, 19 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten post został automatycznie przetłumaczony. Aby przejść do oryginału, kliknij tutaj.

Linia między “asystentem AI” a “kolegą AI” nieustannie się zaciera. VS Code 1.117 właśnie wyszedł i pełne notatki wydania są pełne treści, ale historia jest tu jasna: agenty stają się pierwszoklasowymi obywatelami w twoim przepływie pracy deweloperskiej.

Oto co naprawdę ważne.

Tryb Autopilot wreszcie pamięta twoje preferencje

Wcześniej musiałeś ponownie włączać Autopilot przy każdej nowej sesji. Irytujące. Teraz twój tryb uprawnień utrzymuje się między sesjami i możesz skonfigurować domyślny.

Host Agenta obsługuje trzy konfiguracje sesji:

Domyślny — narzędzia proszą o potwierdzenie przed uruchomieniem
Pomiń — automatycznie zatwierdza wszystko
Autopilot — pełna autonomia, odpowiada na własne pytania i kontynuuje

Jeśli szkieletujesz nowy projekt .NET z migracjami, Docker i CI — ustaw go na Autopilot raz i zapomnij o tym. Ta preferencja zostaje.

Izolacja worktree i git dla sesji agentów

To jest ta duża. Sesje agentów obsługują teraz pełną izolację worktree i git. To oznacza, że gdy agent pracuje nad zadaniem, dostaje własną gałąź i katalog roboczy. Twoja gałąź główna pozostaje nienaruszona.

Co więcej — Copilot CLI generuje znaczące nazwy gałęzi dla tych sesji worktree. Koniec z agent-session-abc123. Dostajesz coś, co faktycznie opisuje co agent robi.

Dla programistów .NET pracujących na wielu gałęziach funkcji lub naprawiających błędy, gdy długie zadanie szkieletowania działa, to zmiana zasad gry. Możesz mieć agenta budującego kontrolery API w jednym worktree, podczas gdy ty debugujesz warstwę usługową w innym. Żadnych konfliktów. Żadnego stashowania. Żadnego bałaganu.

Subagenty i zespoły agentów

Protokół Hosta Agenta obsługuje teraz subagenty. Agent może uruchamiać inne agenty do obsługi części zadania. Pomyśl o tym jak o delegowaniu — twój główny agent koordynuje, a wyspecjalizowane agenty obsługują kawałki.

To wczesne, ale potencjał dla przepływów pracy .NET jest oczywisty. Wyobraź sobie jednego agenta obsługującego twoje migracje EF Core podczas gdy inny konfiguruje testy integracyjne. Jeszcze tam nie jesteśmy w pełni, ale wsparcie protokołu lądujące teraz oznacza, że narzędzia pojawią się szybko.

Wyjście terminala automatycznie włączone gdy agenty wysyłają dane wejściowe

Małe, ale znaczące. Gdy agent wysyła dane wejściowe do terminala, wyjście terminala jest teraz automatycznie dołączane do kontekstu. Wcześniej agent musiał wykonać dodatkową turę tylko by zobaczyć co się stało.

Jeśli kiedykolwiek obserwowałeś agenta uruchamiającego dotnet build, niepowodzenie i następnie kolejny przebieg tylko by zobaczyć błąd — to tarcie zniknęło. Widzi wyjście natychmiast i reaguje.

Samooaktualizacja aplikacji Agents na macOS

Samodzielna aplikacja Agents na macOS teraz się samooaktualizuje. Koniec z ręcznym pobieraniem nowych wersji. Po prostu pozostaje aktualna.

Mniejsze rzeczy warte wiedzy

Podglądy package.json teraz pokazują zarówno zainstalowaną wersję jak i ostatnio dostępną. Przydatne jeśli zarządzasz narzędziami npm obok projektów .NET.
Obrazy w komentarzach JSDoc renderują się poprawnie w podglądach i uzupełnieniach.
Sesje Copilot CLI teraz wskazują czy zostały utworzone przez VS Code czy zewnętrznie — przydatne gdy przeskakujesz między terminalami.
Copilot CLI, Claude Code i Gemini CLI są rozpoznawane jako typy powłoki. Edytor wie co uruchamiasz.

Wnioski

VS Code 1.117 nie jest efektownym zrzutem funkcji. To infrastruktura. Izolacja worktree, trwałe uprawnienia, protokoły subagentów — to są cegiełki dla przepływu pracy, gdzie agenty obsługują prawdziwe, równoległe zadania bez nadepnięcia na twój kod.

Jeśli budujesz z .NET i jeszcze nie zanurzyłeś się w agentyczny przepływ pracy, szczerze, teraz jest czas, by zacząć.

Docker Sandbox Pozwala Agentom Copilot Refaktoryzować Kod Bez Ryzyka dla Twojej Maszyny

Emiliano Montesdeoca — Fri, 17 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten post został automatycznie przetłumaczony. Aby przejść do oryginału, kliknij tutaj.

Jeśli używałeś trybu agenta Copilota do czegoś poza małymi edytami, znasz ten ból. Każdy zapis pliku, każde polecenie terminala — kolejny monit o uprawnienia.

Zespół Azure właśnie opublikował post o Docker Sandbox dla agentów GitHub Copilot.

Co Docker Sandbox faktycznie daje

Podstawowy pomysł jest prosty: uruchom lekkie mikroVM z pełnym środowiskiem Linux, zsynchronizuj workspace, i pozwól agentowi Copilota działać swobodnie wewnątrz.

To więcej niż “uruchamiaj rzeczy w kontenerze”:

Dwukierunkowa synchronizacja workspace z zachowaniem ścieżek absolutnych
Prywatny demon Docker działający w mikroVM
Filtrujące proxy HTTP/HTTPS kontrolujące dostęp sieciowy
Tryb YOLO — agent działa bez monitów o uprawnienia

Dlaczego deweloperzy .NET powinni to wziąć pod uwagę

Dzięki Docker Sandbox możesz wskazać agenta Copilota na projekt, pozwolić mu swobodnie refaktoryzować wewnątrz mikroVM, uruchomić dotnet build i dotnet test, i akceptować tylko zmiany, które faktycznie działają.

Post opisuje uruchamianie floty równoległych agentów — każdy we własnym sandboxie — pracujących nad różnymi projektami jednocześnie.

Wniosek

Docker Sandbox rozwiązuje fundamentalne napięcie w agentic coding: agenty potrzebują wolności, żeby być użyteczne, ale wolność na Twojej maszynie hosta jest niebezpieczna. MicroVM dają ci obie.

Agentic Platform Engineering Staje Się Rzeczywistością — Git-APE Pokazuje Jak

Emiliano Montesdeoca — Fri, 10 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten post został automatycznie przetłumaczony. Aby przejść do oryginału, kliknij tutaj.

Platform engineering to jeden z tych terminów, które świetnie brzmią na konferencjach, ale zazwyczaj oznaczają “zbudowaliśmy portal wewnętrzny i wrapper Terraform.” Prawdziwa obietnica — self-service infrastruktura, która jest bezpieczna, zarządzana i szybka — zawsze była o kilka kroków za daleko.

Zespół Azure właśnie opublikował Part 2 swojej serii agentic platform engineering. Nazywają to Git-APE — projekt open-source, który używa agentów GitHub Copilot i serwerów Azure MCP do zamiany żądań w języku naturalnym na zwalidowaną, wdrożoną infrastrukturę.

Co faktycznie robi Git-APE

Podstawowy pomysł: zamiast uczyć się modułów Terraform, deweloperzy rozmawiają z agentem Copilot. Agent interpretuje intencje, generuje Infrastructure-as-Code, waliduje wobec zasad i wdraża — wszystko w VS Code.

git clone https://github.com/Azure/git-ape
cd git-ape

Otwórz obszar roboczy w VS Code, a pliki konfiguracji agenta są automatycznie odkrywane przez GitHub Copilot:

@git-ape deploy a function app with storage in West Europe

Czyszczenie jest równie proste:

@git-ape destroy my-resource-group

Dlaczego to ważne

Dla tych z nas budujących na Azure, przesuwa to rozmowę z “jak zbudować portal” na “jak opisać nasze guardrails jako API.”

Jako deweloper .NET: Azure MCP Server i agenty GitHub Copilot działają z dowolnym obciążeniem Azure — Twoje ASP.NET Core API, .NET Aspire — wszystko może być celem agentic deployment flow.

Podsumowanie

Git-APE to wczesne, ale konkretne spojrzenie na agentic platform engineering w praktyce. Sklonuj repozytorium i przeczytaj pełny post.

Ocena Modernizacji GitHub Copilot To Najlepsze Narzędzie Migracji, Którego Jeszcze Nie Używasz

Emiliano Montesdeoca — Fri, 10 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten post został automatycznie przetłumaczony. Aby przejść do oryginału, kliknij tutaj.

Migrowanie starszej aplikacji .NET Framework do nowoczesnego .NET to jedno z tych zadań, które wszyscy wiedzą, że powinni wykonać, ale nikt nie chce zaczynać.

Jeffrey Fritz właśnie opublikował dogłębną analizę oceny modernizacji GitHub Copilot.

To nie jest tylko silnik sugestii kodu

Rozszerzenie VS Code podąża za modelem Oceń → Planuj → Wykonaj. Faza oceny analizuje całą bazę kodu i produkuje ustrukturyzowany dokument, który wszystko przechwytuje.

Ocena jest przechowywana pod .github/modernize/assessment/. Każde uruchomienie produkuje niezależny raport.

Dwa sposoby na start

Zalecana ocena — szybka ścieżka. Wybierz z kuratorowanych domenach (Java/.NET Upgrade, Cloud Readiness, Security).

Niestandardowa ocena — ścieżka ukierunkowana. Skonfiguruj dokładnie co analizować: docelowe obliczenia (App Service, AKS, Container Apps), docelowy system operacyjny, analiza konteneryzacji.

Podział problemów jest wykonalny

Każdy problem ma poziom krytyczności:

Obowiązkowy — musi być naprawiony lub migracja się nie powiedzie
Potencjalny — może wpłynąć na migrację, wymaga ludzkiego osądu
Opcjonalny — zalecane ulepszenia, nie blokuje migracji

Moje zdanie

Jeśli masz starsze aplikacje .NET Framework, to jest najlepsze narzędzie do rozpoczęcia. Sam dokument oceny jest wart poświęconego czasu.

Przeczytaj pełny przewodnik i pobierz rozszerzenie VS Code.

Aktualizacja Visual Studio z marca pozwala budować własne agenty Copilot — a narzędzie find_symbol to poważna sprawa

Emiliano Montesdeoca — Thu, 02 Apr 2026 00:00:00 +0000

Ten post został automatycznie przetłumaczony. Aby przejść do oryginału, kliknij tutaj.

Visual Studio właśnie otrzymało swoją najważniejszą aktualizację Copilot do tej pory. Mark Downie ogłosił wydanie marcowe, a nagłówek to własne agenty — ale szczerze, narzędzie find_symbol zakopane głębiej może być funkcją, która najbardziej zmieni twój przepływ pracy.

Pozwól, że rozbiję to, co tu faktycznie jest.

Własne agenty Copilot w twoim repozytorium

Chcesz, by Copilot przestrzegał standardów kodowania twojego zespołu, uruchamiał twój potok kompilacji lub odpytywał wewnętrzną dokumentację? Teraz możesz zbudować dokładnie to.

Własne agenty są definiowane jako pliki .agent.md, które wrzucasz do .github/agents/ w swoim repozytorium. Każdy agent ma pełny dostęp do świadomości przestrzeni roboczej, zrozumienia kodu, narzędzi, preferowanego modelu i połączeń MCP z zewnętrznymi usługami. Pojawiają się w selektorze agentów obok wbudowanych.

To ten sam wzorzec, który VS Code wspierał — i wspaniale zobaczyć, że Visual Studio nadrabia. Dla zespołów, które już zbudowały agenty dla VS Code, twoje pliki .agent.md powinny działać w obu IDE (choć nazwy narzędzi mogą się różnić, więc testuj).

Repozytorium awesome-copilot ma konfiguracje agentów dostarczane przez społeczność, których możesz użyć jako punktów startowych.

Umiejętności agentów: wielokrotnego użytku pakiety instrukcji

Umiejętności są automatycznie wykrywane z .github/skills/ w twoim repozytorium lub ~/.copilot/skills/ w twoim profilu. Każda umiejętność to plik SKILL.md zgodny ze specyfikacją Agent Skills.

Pomyśl o umiejętnościach jak o modułowej wiedzy specjalistycznej, którą możesz mieszać i dopasowywać. Możesz mieć umiejętność dla konwencji API, inną dla wzorców testowania i jeszcze inną dla przepływu wdrożenia. Gdy umiejętność jest aktywowana, pojawia się w czacie, abyś wiedział, że jest stosowana.

Jeśli używasz umiejętności w VS Code, działają one tak samo w Visual Studio teraz.

find_symbol: nawigacja z wiedzą o języku dla agentów

Tu robi się naprawdę interesująco. Nowe narzędzie find_symbol daje trybowi agenta Copilot faktyczną nawigację po symbolach zasilaną przez usługi językowe. Zamiast przeszukiwać kod jak tekst, agent może:

Znaleźć wszystkie odwołania do symbolu w twoim projekcie
Uzyskać informacje o typach, deklaracje i metadane zakresu
Nawigować po miejscach wywołania z pełną świadomością językową

Co to oznacza w praktyce: gdy pytasz Copilot o refaktoryzację metody lub aktualizację sygnatury parametru w miejscach wywołania, może faktycznie zobaczyć strukturę twojego kodu. Koniec z sytuacjami “agent zmienił metodę, ale pominął trzy miejsca wywołania”.

Obsługiwane języki to C#, C++, Razor, TypeScript i wszystko z obsługiwanym rozszerzeniem LSP. Dla programistów .NET to ogromna poprawa — bazy kodu C# z głębokimi hierarchiami typów i interfejsami ogromnie korzystają z nawigacji świadomej symboli.

Profilowanie testów z Copilot

W menu kontekstowym Test Explorer jest teraz polecenie Profiluj z Copilot. Wybierz test, kliknij profiluj, a Agent Profilowania automatycznie go uruchamia i analizuje wydajność — łącząc dane użycia CPU i instrumentacji, by dostarczyć praktycznych spostrzeżeń.

Koniec z ręcznym konfigurowaniem sesji profilera, uruchamianiem testu, eksportowaniem wyników i próbą odczytania wykresu płomieni. Agent robi analizę i mówi ci, co jest wolne i dlaczego. Aktualnie tylko dla .NET, co ma sens, biorąc pod uwagę głęboką integrację diagnostyki .NET w Visual Studio.

Wskazówki dotyczące wydajności podczas debugowania na żywo

Optymalizacja wydajności dzieje się teraz podczas debugowania, a nie po. Gdy przechodzisz przez kod, Visual Studio wyświetla czas wykonania i sygnały wydajności inline. Widzisz wolną linię? Kliknij Wskazówkę Wydajności i poproś Copilot o sugestie optymalizacji zaraz tam.

Agent Profilowania automatycznie przechwytuje dane czasu działania — czas, użycie CPU, zachowanie pamięci — a Copilot używa ich do wskazania gorących miejsc. Dzięki temu praca z wydajnością jest częścią twojego przepływu debugowania, a nie osobnym zadaniem, które ciągle odkładasz.

Naprawianie luk bezpieczeństwa NuGet z Eksploratora rozwiązań

Gdy zostanie wykryta luka w pakiecie NuGet, zobaczysz teraz powiadomienie z linkiem Napraw z GitHub Copilot bezpośrednio w Eksploratorze rozwiązań. Kliknij i Copilot analizuje lukę, rekomenduje odpowiednie aktualizacje pakietów i je implementuje.

Dla zespołów, które mają problem z utrzymywaniem aktualnych zależności (a to właściwie wszyscy), usuwa to tarcie “wiem, że jest luka, ale wypracowanie właściwej ścieżki aktualizacji to projekt sam w sobie.”

Podsumowanie

Własne agenty i umiejętności to nagłówek, ale find_symbol to ukryty hit — fundamentalnie zmienia dokładność Copilot przy refaktoryzacji kodu .NET. W połączeniu z integracją profilowania na żywo i naprawianiem luk bezpieczeństwa, ta aktualizacja sprawia, że funkcje AI Visual Studio wydają się naprawdę praktyczne, a nie tylko gotowe do demonstracji.

Pobierz Visual Studio 2026 Insiders, by wypróbować wszystko.