GitHub Copilot | The .NET Blog

VS Code 1.118: Copilot CLI Oturum Adları, Model Rozetleri ve TypeScript 7.0 Nightly Alıyor

Emiliano Montesdeoca — Sat, 25 Apr 2026 00:00:00 +0000

Bu gönderi otomatik olarak çevrilmiştir. Orijinal sürüm için buraya tıklayın.

Visual Studio Code 1.118, ağırlıklı olarak Copilot CLI iyileştirmelerine odaklanan küçük bir sürümdür.

Copilot CLI: Oturumlara Gerçek Adlar Geliyor

Copilot CLI SDK oturum başlığı API’leri artık oturum adları için doğruluk kaynağı olarak kullanılıyor. Otomatik oluşturulan etiketler yerine SDK’daki gerçek ad gösteriliyor.

Klavye Kısayollarıyla Hızlı Oturum Değiştirme

Agents uygulamasına artık oturumlar arasında hızla geçiş için Ctrl+1, Ctrl+2 vb. tuş atamaları eklendi.

Sohbette Model Rozetleri

Copilot CLI’nin sohbet panelindeki yanıtlarında artık model rozeti gösteriliyor.

Copilot CLI’da Otomatik Model Seçimi

Otomatik model seçimi özelliği artık Copilot CLI ajanında da çalışıyor.

TypeScript 7.0 Nightly Katılımı

Artık VS Code ayarlarından doğrudan TypeScript 7.0 nightly sürümlerini test etmeyi etkinleştirebilirsiniz. TypeScript 7.0 önemli bir sürümdür (beta birkaç gün önce yayınlandı).

Tam sürüm notlarına bakın.

azd + GitHub Copilot: Yapay Zeka Destekli Proje Kurulumu ve Akıllı Hata Çözümü

Emiliano Montesdeoca — Tue, 21 Apr 2026 00:00:00 +0000

Bu makale otomatik olarak çevrilmiştir. Orijinal İngilizce sürüm için buraya tıklayın.

Mevcut bir uygulamayı Azure’a dağıtmak isteyip boş bir azure.yaml dosyasına bakarak Express API’nizin Container Apps mı yoksa App Service mi kullanması gerektiğini hatırlamaya çalıştığınız o anı biliyor musunuz? O an artık çok daha kısa.

Azure Developer CLI (azd) artık GitHub Copilot ile iki somut şekilde entegre: azd init sırasında AI destekli proje iskele kurma ve dağıtımlar başarısız olduğunda akıllı hata giderme. Her iki özellik de tamamen terminalde kalıyor.

azd init Sırasında Copilot ile Kurulum

azd init çalıştırıldığında artık “Set up with GitHub Copilot (Preview)” seçeneği görünüyor. Seçin ve Copilot, gerçek kodunuzu temel alarak azure.yaml, altyapı şablonları ve Bicep modülleri oluşturmak için kod tabanınızı analiz eder.

azd init
# Seçin: "Set up with GitHub Copilot (Preview)"

Gereksinimler:

azd 1.23.11 veya üzeri — azd version ile kontrol edin veya azd update ile güncelleyin
Aktif GitHub Copilot aboneliği (Bireysel, İş veya Kurumsal)
GitHub CLI (gh) — gerekirse azd oturum açmanızı isteyecek

Gerçekten faydalı bulduğum şey: her iki yönde de çalışıyor. Sıfırdan mı inşa ediyorsunuz? Copilot doğru Azure hizmetlerini başından itibaren yapılandırmanıza yardımcı olur. Dağıtmak istediğiniz mevcut bir uygulamanız mı var? Copilot’u ona yöneltin — kodu yeniden yapılandırmadan konfigürasyon oluşturulur.

Gerçekte Ne Yapar

PostgreSQL bağımlılığına sahip bir Node.js Express API’niz olduğunu varsayalım. Container Apps ile App Service arasında manuel seçim yapmak ve ardından sıfırdan Bicep yazmak yerine, Copilot yığınınızı algılar ve şunları oluşturur:

Doğru language, host ve build ayarlarına sahip azure.yaml
Azure Container Apps için Bicep modülü
Azure Database for PostgreSQL için Bicep modülü

Ve herhangi bir şeyi değiştirmeden önce ön kontroller yapar — git çalışma dizininin temiz olduğunu doğrular, MCP sunucu araç iznini önceden sorar. Her şey bilginiz dahilinde gerçekleşir.

Copilot ile Hata Giderme

Dağıtım hataları kaçınılmazdır. Eksik parametreler, izin sorunları, SKU kullanılabilirlik sorunları — ve hata mesajı nadiren gerçekten bilmeniz gereken tek şeyi söyler: nasıl düzeltilir.

Copilot olmadan döngü şöyle görünür: hatayı kopyala → belgelerden ara → ilgisiz üç Stack Overflow cevabı oku → birkaç az CLI komutu çalıştır → tekrar dene ve umut et. azd‘de Copilot ile bu döngü çöküyor. Herhangi bir azd komutu başarısız olduğunda anında dört seçenek sunuluyor:

Explain — ne yanlış gittiğinin anlaşılır dilde açıklaması
Guidance — sorunu gidermek için adım adım talimatlar
Diagnose and Guide — tam analiz + Copilot düzeltmeyi uygular (onayınızla) + isteğe bağlı yeniden deneme
Skip — kendiniz halledin

Kritik nokta: Copilot’un projeniz, başarısız olan komut ve hata detayları hakkında zaten bağlamı var. Önerileri sizin durumunuza özeldir.

Varsayılan Davranışı Ayarlama

Her zaman aynı seçeneği seçiyorsanız etkileşimli istemi atlayın:

azd config set copilot.errorHandling.category troubleshoot

Değerler: explain, guidance, troubleshoot, fix, skip. Otomatik düzeltme ve yeniden denemeyi de etkinleştirebilirsiniz:

azd config set copilot.errorHandling.fix allow

İstediğiniz zaman etkileşimli moda geri dönün:

azd config unset copilot.errorHandling.category

Sonuç

En son sürümü edinmek için azd update çalıştırın ve bir sonraki projenizde azd init deneyin.

Orijinal duyuruyu buradan okuyun.

VS Code 1.117: Agentlar Artık Kendi Git Dallarını Alıyor ve Ben Bunun İçin Buradayım

Emiliano Montesdeoca — Sun, 19 Apr 2026 00:00:00 +0000

Bu yazı otomatik olarak çevrilmiştir. Orijinal için buraya tıklayın.

“AI asistanı” ile “AI takım üyesi” arasındaki çizgi giderek inceliyor. VS Code 1.117 az önce yayınlandı ve tam sürüm notları çok şey içeriyor, ancak buradaki hikaye açık: agentlar geliştirme iş akışınızda birinci sınıf vatandaş haline geliyor.

İşte gerçekten önemli olan şeyler.

Autopilot modu artık tercihinizi hatırlıyor

Daha önce her yeni oturum başlattığınızda Autopilot’u yeniden etkinleştirmeniz gerekiyordu. Can sıkıcıydı. Artık izin modunuz oturumlar arasında korunuyor ve varsayılanı yapılandırabiliyorsunuz.

Agent Host üç oturum yapılandırmasını destekliyor:

Default — araçlar çalışmadan önce onay istiyor
Bypass — her şeyi otomatik onaylıyor
Autopilot — tamamen özerk, kendi sorularını yanıtlıyor ve devam ediyor

Migrasyonlar, Docker ve CI ile yeni bir .NET projesi kuruyorsanız — Autopilot’u bir kez ayarlayın ve unutun. O tercih kalıcı.

Agent oturumları için worktree ve git izolasyonu

Bu en büyük özellik. Agent oturumları artık tam worktree ve git izolasyonunu destekliyor. Bu, bir agent bir görev üzerinde çalışırken kendi dalını ve çalışma dizinini aldığı anlamına geliyor. Ana dalınız dokunulmadan kalıyor.

Daha da iyisi — Copilot CLI bu worktree oturumları için anlamlı dal adları üretiyor. Artık agent-session-abc123 yok. Agentin ne yaptığını gerçekten açıklayan bir şey alıyorsunuz.

Birden fazla özellik dalı üzerinde çalışan veya uzun bir iskele görevi çalışırken hata düzelten .NET geliştiricileri için bu oyun değiştirici. Bir worktree’de API controller’larınızı oluşturan bir agent varken siz başka bir worktree’de servis katmanı sorununu ayıklıyor olabilirsiniz. Çakışma yok. Stash yok. Karmaşa yok.

Alt-agentlar ve agent ekipleri

Agent Host Protocol artık alt-agentları destekliyor. Bir agent, bir görevin parçalarını yönetmek için başka agentlar çalıştırabilir. Görevlendirme gibi düşünün — ana agent koordine eder, uzman agentlar parçaları yönetir.

Bu erken aşamada, ancak .NET iş akışları için potansiyel açık. EF Core migrasyonlarınızı yöneten bir agent varken diğeri entegrasyon testlerinizi kuruyor, bunu hayal edin. Tam olarak oraya henüz ulaşmadık, ancak protokol desteğinin şimdi gelmesi tooling’in hızla takip edeceği anlamına geliyor.

Agentlar girdi gönderdiğinde terminal çıktısı otomatik dahil ediliyor

Küçük ama anlamlı. Bir agent terminale girdi gönderdiğinde, terminal çıktısı artık otomatik olarak bağlama dahil ediliyor. Daha önce, agent ne olduğunu görmek için ekstra bir tur atmak zorundaydı.

Bir agentin dotnet build çalıştırdığını, başarısız olduğunu ve ardından hatayı görmek için başka bir gidiş-dönüş yaptığını izlediyseniz — bu sürtünme gitti. Çıktıyı hemen görüyor ve tepki veriyor.

macOS’ta Agents uygulaması kendi kendini güncelliyor

macOS’taki bağımsız Agents uygulaması artık kendi kendini güncelliyor. Artık yeni sürümleri manuel olarak indirmeye gerek yok. Güncel kalıyor.

Bilmeye değer küçük şeyler

package.json hover’ları artık hem yüklü sürümü hem de mevcut en son sürümü gösteriyor. .NET projelerinizin yanında npm tooling yönetiyorsanız kullanışlı.
JSDoc yorumlarındaki resimler hover ve tamamlamalarda doğru şekilde render ediliyor.
Copilot CLI oturumları artık VS Code tarafından mı yoksa harici olarak mı oluşturulduklarını gösteriyor — terminaller arasında atlıyorsanız kullanışlı.
Copilot CLI, Claude Code ve Gemini CLI kabuk türleri olarak tanınıyor. Editör ne çalıştırdığınızı biliyor.

Sonuç

VS Code 1.117 gösterişli bir özellik yığını değil. Altyapı. Worktree izolasyonu, kalıcı izinler, alt-agent protokolleri — bunlar, agentların kodunuza basmadan gerçek, paralel görevleri üstlendiği bir iş akışının yapı taşları.

.NET ile geliştirme yapıyorsanız ve henüz ajanlı iş akışına girmediyseniz, dürüstçe söylemek gerekirse, başlamak için şimdi tam zamanı.

Docker Sandbox, Copilot Agent'larının Makinenizi Tehlikeye Atmadan Kodunuzu Yeniden Düzenlemesini Sağlıyor

Emiliano Montesdeoca — Fri, 17 Apr 2026 00:00:00 +0000

Bu yazı otomatik olarak çevrilmiştir. Orijinal için buraya tıklayın.

Copilot’un agent modunu küçük düzenlemelerin ötesinde bir şey için kullandıysanız, acısını bilirsiniz. Her dosya yazma işlemi, her terminal komutu — bir izin isteği daha. Bunu 50 proje boyunca çalıştırdığınızı düşünün. Hiç eğlenceli değil.

Azure ekibi, GitHub Copilot agent’ları için Docker Sandbox hakkında bir yazı yayımladı ve dürüst olmak gerekirse, bu gördüğüm en pratik agentic araç geliştirmelerinden biri. MicroVM’ler kullanarak Copilot’a tamamen izole bir ortam sağlıyor; orada istediği gibi davranabilir — paket yükleyebilir, build çalıştırabilir, testleri yürütebilir — ana sisteminize dokunmadan.

Docker Sandbox size gerçekte ne veriyor

Temel fikir basit: tam Linux ortamıyla hafif bir microVM başlatın, çalışma alanınızı içine senkronize edin ve Copilot agent’ının içinde serbestçe çalışmasına izin verin. İşi bittiğinde değişiklikler geri senkronize edilir.

Bunu sadece “bir container’da bir şeyler çalıştır"dan fazlası yapan şeyler şunlar:

Mutlak yolları koruyan çift yönlü çalışma alanı senkronizasyonu. Proje yapınız sandbox içinde tamamen aynı görünür. Yol kaynaklı build hataları yok.
MicroVM içinde çalışan özel Docker daemon. Agent, ana makinenizin Docker soketini bağlamak zorunda kalmadan container oluşturabilir ve çalıştırabilir. Güvenlik açısından bu büyük bir kazanım.
Agent’ın ağda neye erişebileceğini kontrol eden HTTP/HTTPS filtreleme proxy’leri. Hangi registry’lere ve endpoint’lere izin verildiğine siz karar verirsiniz. Sandbox içindeki bir npm install‘dan gelen tedarik zinciri saldırıları mı? Engellendi.
YOLO modu — evet, gerçekten böyle çağırıyorlar. Agent izin istemi olmadan çalışıyor çünkü ana makinenize gerçekten zarar veremez. Her yıkıcı eylem sandbox içinde kalıyor.

.NET geliştiricilerinin neden önemsemesi gerekiyor

Pek çok ekibin şu an karşı karşıya olduğu modernizasyon işini düşünün. .NET 9’a taşımanız gereken, 30 projelik bir .NET Framework çözümünüz var. Bu yüzlerce dosya değişikliği demek — proje dosyaları, namespace güncellemeleri, API değişiklikleri, NuGet geçişleri.

Docker Sandbox ile bir Copilot agent’ını bir projeye yönlendirebilir, microVM içinde serbestçe yeniden düzenlemesine izin verebilir, doğrulama için dotnet build ve dotnet test çalıştırabilir ve yalnızca gerçekten çalışan değişiklikleri kabul edebilirsiniz. Denemeler yaparken yerel geliştirme ortamınızı yanlışlıkla mahvetme riski yok.

Yazı ayrıca paralel agent filosu çalıştırmayı da anlatıyor — her biri kendi sandbox’ında — farklı projeleri aynı anda ele alıyor. Büyük .NET çözümleri veya microservice mimarileri için bu muazzam bir zaman tasarrufu. Servis başına bir agent, hepsi izole çalışıyor, hepsi bağımsız olarak doğrulanıyor.

Güvenlik boyutu önemli

İnsanların çoğunlukla atladığı şey şu: bir AI agent’ının rastgele komutlar yürütmesine izin verdiğinizde, ona tüm makinenizle güveniyorsunuz demektir. Docker Sandbox bu modeli tersine çeviriyor. Agent, tek kullanımlık bir ortam içinde tam özerklik alıyor. Ağ proxy’si yalnızca onaylanan kaynaklardan çekebilmesini sağlıyor. Ana makine dosya sisteminiz, Docker daemon’unuz ve kimlik bilgileriniz dokunulmadan kalıyor.

Uyumluluk gereksinimleri olan ekipler için — ki bu çoğu kurumsal .NET mağazasıdır — bu, “agentic AI kullanamayız” ile “güvenle benimseyelim” arasındaki farktır.

Sonuç

Docker Sandbox, agentic kodlamanın temel gerilimini çözüyor: agent’ların kullanışlı olabilmek için özgürlüğe ihtiyacı var, ama ana makinenizde özgürlük tehlikelidir. MicroVM’ler her ikisini de sunuyor. Büyük ölçekli herhangi bir .NET yeniden düzenleme veya modernizasyon planı yapıyorsanız, bunu şimdi kurmaya değer. Copilot’un kod zekasını güvenli bir yürütme ortamıyla birleştirmek, üretim ekiplerinin beklediği tam olarak bu.

Ajanlı Platform Mühendisliği Gerçek Oluyor — Git-APE Bunu Nasıl Yapıyor

Emiliano Montesdeoca — Fri, 10 Apr 2026 00:00:00 +0000

Bu yazı otomatik olarak çevrilmiştir. Orijinal için buraya tıklayın.

Platform mühendisliği, konferans konuşmalarında harika duyulan ama genellikle “dahili bir portal ve bir Terraform sarmalayıcı geliştirdik” anlamına gelen terimlerden biridir. Gerçek vaat — gerçekten güvenli, yönetişimli ve hızlı self-servis altyapı — her zaman birkaç adım uzakta olmuştur.

Azure ekibi, ajanlı platform mühendisliği serisinin 2. Bölümünü yayımladı ve bu bölüm tamamen uygulamalı implementasyona odaklanıyor. Buna Git-APE (evet, kısaltma kasıtlı) diyorlar; GitHub Copilot agentları ile Azure MCP sunucularını kullanarak doğal dil isteklerini doğrulanmış, dağıtılmış altyapıya dönüştüren açık kaynak bir proje.

Git-APE gerçekte ne yapıyor

Temel fikir şu: geliştiricilerin Terraform modüllerini öğrenmesi, portal arayüzlerinde gezinmesi veya platform ekibine bilet açması yerine, bir Copilot agentıyla konuşması. Agent niyeti yorumlar, Infrastructure-as-Code üretir, politikalara göre doğrular ve dağıtır — tümü VS Code içinde.

İşte kurulum:

git clone https://github.com/Azure/git-ape
cd git-ape

Çalışma alanını VS Code’da açın; agent yapılandırma dosyaları GitHub Copilot tarafından otomatik olarak keşfedilir. Agent ile doğrudan etkileşime geçersiniz:

@git-ape deploy a function app with storage in West Europe

Agent, Azure servisleriyle etkileşim kurmak için arka planda Azure MCP Server’ı kullanır. VS Code ayarlarındaki MCP yapılandırması belirli yetenekleri etkinleştirir:

{
 "azureMcp.serverMode": "namespace",
 "azureMcp.enabledServices": [
 "deploy", "bestpractices", "group",
 "subscription", "functionapp", "storage",
 "sql", "monitor"
 ],
 "azureMcp.readOnly": false
}

Neden önemli

Azure üzerine geliştirme yapanlar için bu, platform mühendisliği konuşmasını “nasıl bir portal inşa ederiz” yerine “kısıtlamalarımızı API’ler olarak nasıl tanımlarız” sorusuna kaydırıyor. Platformunuzun arayüzü bir AI agentı olduğunda, kısıtlamalarınızın ve politikalarınızın kalitesi ürün haline geliyor.

Bölüm teorisi ortaya koydu: iyi tanımlanmış API’ler, kontrol şemaları ve açık koruyucular platformları agent-hazır kılar. 2. Bölüm gerçek araçları yayımlayarak bunun işe yaradığını kanıtlıyor. Agent kaynakları körü körüne üretmez — en iyi uygulamalara karşı doğrular, adlandırma kurallarına saygı gösterir ve kuruluşunuzun politikalarını uygular.

Temizlik de aynı derecede kolaydır:

@git-ape destroy my-resource-group

Benim görüşüm

Dürüst olacağım — bu, belirli araçtan çok desen hakkında. Git-APE’nin kendisi bir demo/referans mimarisidir. Ama temel fikir — platformunuza arayüz olarak agentlar, protokol olarak MCP, host olarak GitHub Copilot — kurumsal geliştirici deneyiminin nereye gittiğidir.

Dahili araçlarını agent-dostu hale getirmeye bakan bir platform ekibiyseniz, daha iyi bir başlangıç noktası yok. .NET geliştiricisi olarak bunun dünyanzla nasıl bağlantılı olduğunu merak ediyorsanız: Azure MCP Server ve GitHub Copilot agentları herhangi bir Azure iş yüküyle çalışır. ASP.NET Core API’niz, .NET Aspire yığınınız, konteynerize mikro servisleriniz — hepsi ajanlı bir dağıtım akışının hedefi olabilir.

Sonuç

Git-APE, ajanlı platform mühendisliğine pratikte erken ama somut bir bakış. Repo’yu klonlayın, demoyu deneyin ve platformunuzun API’lerinin ve politikalarının bir agentın bunları güvenle kullanması için nasıl görünmesi gerektiğini düşünmeye başlayın.

Rehber ve video demolar için tam yazıyı okuyun.

GitHub Copilot'un Modernizasyon Değerlendirmesi, Henüz Kullanmadığınız En İyi Göç Aracı

Emiliano Montesdeoca — Fri, 10 Apr 2026 00:00:00 +0000

Bu yazı otomatik olarak çevrilmiştir. Orijinal için buraya tıklayın.

Eski bir .NET Framework uygulamasını modern .NET’e taşımak, herkesin yapması gerektiğini bildiği ama kimsenin başlamak istemediği işlerden biri. Bu hiçbir zaman sadece “hedef framework’ü değiştir” meselesi değildir. Ortadan kalkan API’lar, artık mevcut olmayan paketler, tamamen farklı çalışan hosting modelleri ve neyin container’a alınacağı, neyin yeniden yazılacağı, neyin olduğu gibi bırakılacağına dair binlerce küçük karar var.

Jeffrey Fritz, GitHub Copilot’un modernizasyon değerlendirmesine derin bir dalış yayımladı ve dürüst olmak gerekirse? Bu, .NET için gördüğüm en iyi göç araçları. Kod oluşturma nedeniyle değil — bu artık herkes için temel gereksinim. Ürettiği değerlendirme belgesi nedeniyle.

Bu sadece bir kod öneri motoru değil

VS Code uzantısı bir Değerlendir → Planla → Uygula modeli izliyor. Değerlendirme aşaması tüm kod tabanınızı analiz ediyor ve her şeyi yakalayan yapılandırılmış bir belge üretiyor: neyin değişmesi gerektiği, hangi Azure kaynaklarının sağlanacağı, hangi dağıtım modelinin kullanılacağı. Aşağıdaki her şey — altyapı-kodu, containerlaştırma, dağıtım manifestoları — değerlendirmenin bulduklarından akıyor.

Değerlendirme, projenizde .github/modernize/assessment/ altında saklanıyor. Her çalıştırma bağımsız bir rapor üretiyor, böylece bir geçmiş oluşturabilir ve sorunları düzelttikçe göç pozisyonunuzun nasıl geliştiğini takip edebilirsiniz.

Başlamanın iki yolu

Önerilen Değerlendirme — hızlı yol. Seçilmiş alanlardan birini seçin (Java/.NET Yükseltme, Bulut Hazırlığı, Güvenlik) ve yapılandırmaya dokunmadan anlamlı sonuçlar alın. Uygulamanızın nerede durduğuna ilk bakış için harika.

Özel Değerlendirme — hedefli yol. Neyin analiz edileceğini tam olarak yapılandırın: hedef hesaplama (App Service, AKS, Container Apps), hedef işletim sistemi, containerlaştırma analizi. Göç yaklaşımlarını yan yana karşılaştırmak için birden fazla Azure hedefi seçin.

Bu karşılaştırma görünümü gerçekten yararlı. App Service için 3 zorunlu sorunu olan bir uygulamanın AKS için 7 sorunu olabilir. Her ikisini de görmek, bir göç yoluna bağlanmadan önce hosting kararını yönlendirmeye yardımcı oluyor.

Sorun dökümü uygulanabilir

Her sorun bir kritiklik düzeyiyle geliyor:

Zorunlu — düzeltilmeli, yoksa göç başarısız olur
Olası — göçü etkileyebilir, insan değerlendirmesi gerektirir
İsteğe bağlı — önerilen iyileştirmeler, göçü engellemez

Ve her sorun etkilenen dosyalara ve satır numaralarına bağlantı veriyor, neyin yanlış olduğunu ve neden hedef platformunuz için önemli olduğunu ayrıntılı açıklıyor, somut düzeltme adımları sunuyor (sadece “bunu düzelt” değil) ve resmi belgelere bağlantılar içeriyor.

Bireysel sorunları geliştiricilere verebilir ve harekete geçmek için ihtiyaç duydukları her şeye sahip olurlar. Bu, “bir sorun var” diyen bir araç ile nasıl çözüleceğini söyleyen bir araç arasındaki farktır.

Kapsanan yükseltme yolları

.NET için özellikle:

.NET Framework → .NET 10
ASP.NET → ASP.NET Core

Her yükseltme yolunun, hangi API’ların kaldırıldığını, hangi desenlerin doğrudan eşdeğerinin bulunmadığını ve hangi güvenlik sorunlarının ele alınması gerektiğini bilen algılama kuralları var.

Birden fazla uygulamayı yöneten ekipler için çok-repo toplu değerlendirmeleri destekleyen bir CLI de var — tüm repoları klonlayın, hepsini değerlendirin, uygulama başına raporlar artı toplu portföy görünümü alın.

Benim düşüncem

Eski .NET Framework uygulamalarının üzerinde oturuyorsanız (ve gerçekçi olalım, çoğu kurumsal ekip oturuyor), bu başlamak için tek araçtır. Değerlendirme belgesi tek başına zamana değer — belirsiz bir “modernize etmeliyiz"i, somut ve önceliklendirilmiş, net ileriye dönük yolları olan bir iş öğeleri listesine dönüştürür.

İş birliğine dayalı iş akışı da akıllıca: değerlendirmeleri dışa aktarın, ekibinizle paylaşın, yeniden çalıştırmadan içe aktarın. Karar vericilerin araçları çalıştıranlar olmadığı mimari incelemeler? Karşılandı.

Sonuç

GitHub Copilot’un modernizasyon değerlendirmesi, .NET göçünü korkunç, tanımsız bir projeden yapılandırılmış, izlenebilir bir sürece dönüştürüyor. Nerede durduğunuzu görmek için önerilen değerlendirmeyle başlayın, ardından Azure hedeflerini karşılaştırmak ve göç planınızı oluşturmak için özel değerlendirmeleri kullanın.

Tam anlatımı okuyun ve kendi kod tabanınızda denemek için VS Code uzantısını alın.

Visual Studio'nun Mart Güncellemesiyle Özel Copilot Agentları Oluşturabilirsiniz — find_symbol Aracı Gerçekten Büyük

Emiliano Montesdeoca — Thu, 02 Apr 2026 00:00:00 +0000

Bu yazı otomatik olarak çevrilmiştir. Orijinal için buraya tıklayın.

Visual Studio bugüne kadarki en önemli Copilot güncellemesini aldı. Mark Downie Mart sürümünü duyurdu ve başlık özel agentlar — ama dürüstçe söylemek gerekirse, daha aşağılarda geçen find_symbol aracı iş akışınızı en çok değiştirecek özellik olabilir.

Gerçekte neler olduğunu açıklayayım.

Reponuzda özel Copilot agentları

Copilot’un ekibinizin kodlama standartlarını izlemesini, build pipeline’ınızı çalıştırmasını veya dahili belgelerinizi sorgulamasını ister misiniz? Artık tam olarak bunu oluşturabilirsiniz.

Özel agentlar, reponuzdaki .github/agents/ klasörüne bıraktığınız .agent.md dosyaları olarak tanımlanıyor. Her agent, çalışma alanı farkındalığına, kod anlayışına, araçlara, tercih ettiğiniz modele ve harici servislere MCP bağlantılarına tam erişim elde ediyor. Yerleşik agentların yanında agent seçicisinde görünüyorlar.

Bu, VS Code’un süredir desteklediği desenin aynısı — ve Visual Studio’nun yetişmesini görmek harika. VS Code için zaten agent oluşturmuş ekipler için .agent.md dosyalarınız her iki IDE’de de çalışmalı (ancak araç adları farklılık gösterebilir, bu yüzden test edin).

awesome-copilot reposunda başlangıç noktası olarak kullanabileceğiniz topluluk katkılı agent yapılandırmaları var.

Agent becerileri: yeniden kullanılabilir talimat paketleri

Beceriler, reponuzdaki .github/skills/ klasöründen veya profilinizdeki ~/.copilot/skills/ konumundan otomatik olarak alınıyor. Her beceri, Agent Skills spesifikasyonunu takip eden bir SKILL.md dosyası.

Becerileri, karıştırıp eşleştirebileceğiniz modüler uzmanlık alanları olarak düşünün. API kurallarınız için bir beceri, test desenleriniz için bir diğeri ve dağıtım iş akışınız için başka biri olabilir. Bir beceri etkinleştiğinde, uygulandığını bilmeniz için sohbette görünüyor.

VS Code’da beceri kullandıysanız Visual Studio’da da aynı şekilde çalışıyorlar.

find_symbol: agentlar için dile duyarlı navigasyon

İşler burada gerçekten ilginçleşiyor. Yeni find_symbol aracı, Copilot’un agent moduna gerçek dil servisi destekli sembol navigasyonu sağlıyor. Kodunuzu metin olarak aramak yerine agent şunları yapabiliyor:

Projeniz genelinde bir sembole yapılan tüm referansları bul
Tür bilgisine, bildirimlere ve kapsam meta verilerine eriş
Tam dil farkındalığıyla çağrı noktalarında gezin

Pratikte ne anlama geliyor: Copilot’tan bir metodu yeniden düzenlemesini veya çağrı noktaları genelinde parametre imzasını güncellemesini istediğinizde, kodunuzun yapısını gerçekten görebiliyor. Artık “agent metodu değiştirdi ama üç çağrı noktasını kaçırdı” durumu yok.

Desteklenen diller arasında C#, C++, Razor, TypeScript ve desteklenen LSP uzantısına sahip her şey yer alıyor. .NET geliştiricileri için bu büyük bir iyileştirme — derin tür hiyerarşileri ve arayüzlere sahip C# kod tabanları, sembol farkındalıklı navigasyondan büyük ölçüde yararlanıyor.

Copilot ile testleri profilleyin

Test Gezgini bağlam menüsünde artık bir Profile with Copilot komutu var. Bir test seçin, profile tıklayın ve Profiling Agent onu otomatik olarak çalıştırıp performansı analiz eder — uygulanabilir içgörüler sunmak için CPU kullanımı ve enstrümantasyon verilerini birleştirir.

Artık profil oluşturucu oturumlarını manuel olarak yapılandırmak, testi çalıştırmak, sonuçları dışa aktarmak ve bir flame graph okumaya çalışmak yok. Agent analizi yapıp neyin yavaş olduğunu ve neden olduğunu söylüyor. Şu anda yalnızca .NET, ki bu Visual Studio’nun derin .NET tanı entegrasyonu göz önüne alındığında mantıklı.

Canlı hata ayıklama sırasında performans ipuçları

Performans optimizasyonu artık sonrasında değil, hata ayıklarken gerçekleşiyor. Kod üzerinde adım adım ilerlerken Visual Studio satır içinde yürütme süresini ve performans sinyallerini gösteriyor. Yavaş bir satır mı gördünüz? Perf İpucu’na tıklayın ve Copilot’tan hemen orada optimizasyon önerileri isteyin.

Profiling Agent çalışma zamanı verilerini otomatik olarak yakalıyor — geçen süre, CPU kullanımı, bellek davranışı — ve Copilot bunu sıcak noktaları tespit etmek için kullanıyor. Bu, performans çalışmasını ertelediğiniz ayrı bir görev yerine hata ayıklama akışınızın bir parçası olarak tutuyor.

Solution Explorer’dan NuGet güvenlik açıklarını düzeltin

Bir NuGet paketinde güvenlik açığı tespit edildiğinde, artık doğrudan Solution Explorer’da Fix with GitHub Copilot bağlantısıyla bir bildirim görüyorsunuz. Tıklayın ve Copilot güvenlik açığını analiz eder, doğru paket güncellemelerini önerir ve uygular.

Bağımlılıkları güncel tutmakta zorlanan ekipler için (ki bu esasen herkes), “bir güvenlik açığı olduğunu biliyorum ama doğru güncelleme yolunu bulmak başlı başına bir proje” sürtünmesini ortadan kaldırıyor.

Sonuç

Özel agentlar ve beceriler başlık haberi, ancak find_symbol uyuyan dev — .NET kodunu yeniden düzenlerken Copilot’un ne kadar doğru olabileceğini temelden değiştiriyor. Canlı profil oluşturma entegrasyonu ve güvenlik açığı düzeltmeleriyle birleşince bu güncelleme, Visual Studio’nun AI özelliklerini demo hazır değil gerçekten pratik hissettiriyor.

Her şeyi denemek için Visual Studio 2026 Insiders‘ı indirin.